ویژگی های روان سنجی نسخه فارسی مقیاس خودشفقت‌ورزی اجتماعی

هدف از پژوهش حاضر بررسی ویژگیهای روانسنجی نسخه فارسی مقیاس خودشفقت ورزی اجتماعی (sscs) در نمونه ایرانی بود. نمونه پژوهش شامل 307 نفر (226 زن و 81 مرد) بود که به روش نمونه گیری غیرتصادفی در دسترس از بین دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاههای دولتی شهر تهران در سال تحصیلی 1404-1403 انتخاب شده و به ابزار پژوهش شامل مقیاس خودشفقت ورزی اجتماعی ریس و همکاران (2011)، مقیاس ارزیابی عاطفه مثبت و منفی واتسون و تلگن (1988) و پرسشنامه اضطراب اجتماعی جرابک (1996) پاسخ دادند. بر اساس یافته ها، روایی صوری و محتوا نشان دهنده ی اعتبار و پایایی مناسب این ابزار بود. همچنین روایی همگرا (ave >0/50)، برای این پرسشنامه تعیین و تایید شد، نتایج تحلیل عاملی تاییدی برای مشخص کردن روایی سازه نیز نشان داد که این پرسشنامه از دو عامل خودشفقتی اجتماعی منفی و خودشفقتی اجتماعی مثبت تشکیل شده است که تمامی آیتم ها بار یا ضریب بالای 0.4 دارند و همگی معنادار هستند (p<0.01). برای بررسی پایایی و همسانی درونی مقیاس اشتیاق از پایایی ترکیبی و ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد.که نتایج نشان داد که این مقیاس از همسانی درونی و پایایی ترکیبی مناسبی برخوردار است. در نهایت برای بررسی روایی همزمان، تحلیل ماتریس همبستگی خودشفقتی اجتماعی و عامل های آن با مقیاس ارزیابی عاطفه مثبت و منفی (panas) و پرسشنامه اضطراب اجتماعی جرابک نشان داد که بین خودشفقتی اجتماعی و عامل های آن با عاطفه مثبت همبستگی مثبت و معنادار و با عاطفه منفی همبستگی منفی و معنادار وجود دارد. همچنین بین خودشفقتی اجتماعی و عامل های آن با اضطراب اجتماعی نیز همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد که با توجه به نمره گذاری پرسشنامه اضطراب اجتماعی به این معناست که با افزایش خودشفقتی اجتماعی، اضطراب اجتماعی کاهش می یابد. از این رو پرسشنامه خودشفقتی اجتماعی دارای روایی همزمان مطلوبی است (p>0/01). روی هم رفته نتایج پژوهش حاضر مبین آن بود که این مقیاس در نمونه ایرانی از ویژگی آماری مطلوبی برخوردار است و مخصوصاً می توان آن را در نمونه های ایرانی با اطمینان استفاده نمود.

psychometric properties of the persian version of the social self-compassion scale (sscs)

the aim of the present study was to examine the psychometric properties of the persian version of the social self-compassion scale (sscs) in an iranian sample. the sample consisted of 307 participants (226 women and 81 men) who were selected by convenience sampling from undergraduate students at public universities in tehran during the 2023 -2024 academic year. participants completed the social self-compassion scale (sscs; reece et al., 2011), the positive and negative affect schedule (panas; watson tellegen, 1988), and the social anxiety questionnaire (jerabek, 1996). based on the findings, both face and content validity indicated satisfactory validity and reliability for the instrument. convergent validity (ave gt; 0.50) was also established for this questionnaire. results of confirmatory factor analysis to determine construct validity revealed that the scale consists of two components: negative social self-compassion and positive social self-compassion, with all items having factor loadings above 0.40, all statistically significant (p lt; 0.01). to assess reliability and internal consistency, composite reliability and cronbach rsquo;s alpha coefficients were used, demonstrating that the scale possesses adequate internal consistency and composite reliability. concurrent validity was assessed by examining the correlation matrix between social self-compassion and its factors with the panas and the social anxiety questionnaire. the results showed that social self-compassion and its factors were positively and significantly correlated with positive affect, and negatively and significantly correlated with negative affect. additionally, there was a significant negative correlation between social self-compassion and social anxiety, indicating that higher social self-compassion is associated with lower social anxiety scores. therefore, the sscs demonstrated satisfactory concurrent validity (p lt; 0.01). overall, the findings of the present study indicate that the sscs has robust psychometric properties in the iranian sample and can be reliably used among iranian populations.