اثر بخشی ذهن‌آگاهی بر احساس انسجام و تفکر خلاق دانش‌آموزان دختر پایه پنجم ابتدایی

انتقال از هر مرحله زندگی به نوعی تغییر محسوب می شود و نیازمند سازگاری با شرایط جدید است. با آغاز آموزش رسمی در دوران ابتدایی کودکان با انتظارات و مسئولیت های زیادی مواجه می گردند که موجب تنش هایی روانی در آنان می گردد. آموزش مهارت های سازگارانه می تواند در کاهش فشارهای روانی و فراهم نمودن بستر مناسب برای رشد فکری موثر باشد. در همین راستا پژوهش حاضر با هدف تعیین اثر بخشی آموزش ذهن آگاهی بر احساس انسجام و خلاقیت دانش آموزان پایه پنجم ابتدایی شهرستان ارومیه انجام شد. پژوهش حاضر از نوع مطالعات نیمه آزمایشی و از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل می باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر تمامی دانش آموزان دختر پایه پنجم ناحیه یک شهر ارومیه بودند که در سال تحصیلی 1402-1401 مشغول به تحصیل بودند. تعداد 30 نفر (15 نفر گروه آزمایش و 15 نفر گروه گواه) به شیوه خوشه ای چند مرحله ای انتخاب گردیدند. شرکت کنندگان در مراحل پیش آزمون و پس آزمون مقیاس های احساس انسجام و تفکر خلاق را تکمیل کردند. گروه آزمایش طی ده جلسه 45 دقیقه ای تحت آموزش ذهن آگاهی قرار گرفت و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس انجام شد. نتایج نشان دادند که آموزش ذهن آگاهی باعث افزایش احساس انسجام گردید در حالیکه بر تفکر خلاق تاثیری نداشت. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که آموزش ذهن آگاهی می تواند به عنوان روش مناسبی برای بهبود احساس انسجام و به تبع آن کاهش مشکلات رفتاری دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

the effectiveness of mindfulness on the sense of coherence and creative thinking of fifth grade female students

transitioning from any stage of life is considered as a kind of change and requires adaptation to the new conditions. with the beginning of formal education in elementary school, children are faced with many expectations and responsibilities that cause psychological tension in them. training adaptive skills can be effective in reducing mental pressure and providing a suitable substrate for intellectual growth. in this regard, the present study was conducted with the aim of determining the effectiveness of mindfulness training on the sense of cohesion and creativity of fifth grade elementary school students in urmia city. the current research was a semi-experimental type of pre-test-post-test study with a control group. the statistical population of the present study was all the fifth grade female students of the first district of urmia city who were studying in the academic year of 1401-1402.30 people (15 people in the experimental group and 15 people in the control group) were selected in a multi-stage cluster method. the participants completed the pre-test and post-test scales of sense of coherence and creative thinking. the experimental group received mindfulness training during ten 45-minute sessions, and the control group did not receive any intervention. data analysis was done using analysis of covariance test. the results showed that mindfulness training increased the sense of cohesion, while it did not affect creative thinking. the results of the present study showed that mindfulness training can be used as a suitable method to improve the sense of cohesion and consequently reduce students' behavioral problems.