>
Fa   |   Ar   |   En
   اثر زمان پیوند، آنتی‌اکسیدان و تنظیم‌کننده‌های رشد بر ریزشاخه‌پیوندی گردو (Juglans regia L.)  
   
نویسنده امین‌زاده فرزانه ,فتاحی‌مقدم محمدرضا ,عبادی علی ,حسنی داراب ,بلانیان حامد
منبع نهال و بذر - 1392 - دوره : 29 - شماره : 2 - صفحه:269 -282
چکیده    یکی از عوامل مهم در گیرایی پیوند گردو ممانعت از اکسیداسیون ترکیبات فنلی و کمک به ایجاد کالوس مناسب توسط پایه و پیوندک است. به همین منظور در این پژوهش تاثیر آنتی‌اکسیدان پلی‌ونیل‌پیرولیدین (pvp)، هورمون ایندول بوتریک اسید (iba) و بنزیل آمینوپورین (ba) در چهار زمان مختلف (اواخر دی، بهمن، اسفند و اردیبهشت) در ریزشاخه‌پیوندی گردو بررسی شد. پیوندک‌ها از شاخه‌های سال جاری رقم «سِر» در فصل خواب تهیه شدند. سن پایه شش هفته پس از جوانه‌زنی بود. نتایج نشان داد که بهترین زمان برای ریزشاخه‌پیوندی در بهمن ماه با 24/83% بود. درصدگیرایی و صفات مربوط به رشد پیوندک در سطوح مختلف آنتی‌اکسیدان در مقایسه با شاهد اختلاف معنی‌داری نشان نداد. در بین تیمارهای آنتی‌اکسیدان و هورمونی تیمار ترکیبی 50 میلی‌گرم در لیتر iba همراه با 80 میلی‌گرم در لیتر ba با 94/83% گیرایی و حداقل زمان لازم برای گیرایی (حدود 21 روز) بهترین تیمار بود. تیمارهای آنتی‌اکسیدانی در بین همه تیمارها (تیمارهای هورمونی و آنتی‌اکسیدانی) حداقل زمان لازم برای گیرایی (به طور میانگین حدود 20 روز) را نشان داد. با توجه به این نتایج تیمار پیشنهادی برای بهبود گیرایی در روش ریزشاخه‌پیوندی گردو ترکیبی از50 میلی‌گرم در لیتر iba همراه با 80 میلی‌گرم در لیتر ba و زمان پیوند بهمن ماه مناسب بود.
کلیدواژه پلی ونیل پیرونیدین ,اکسین ,سایتوکینین ,تکثیر غیرجنسی گردو و درصد گیرایی
آدرس دانشگاه تهران, ایران, دانشگاه تهران, ایران, دانشگاه تهران, ایران, موسسه تحقیقات اصلاح و تهیه نهال و بذر, ایران, دانشگاه تهران, ایران
 
     
   
Authors
  
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved