نگاشت آسیب‌پذیری تولید محصولات زراعی به خشک‌سالی در منطقه سیستان و بلوچستان

تغییرات آب‌وهوا ممکن است باعث وقوع خشک‌سالی‌های شدید با خسارات سنگین اقتصادی - اجتماعی شود؛ بعلاوه، ارزیابی آسیب‌پذیری، نخستین گام در زمینه مدیریت ریسک و افزایش توانایی کشاورزان در برابر خشک‌سالی است، بنابراین هدف از این مطالعه ارزیابی آسیب‌پذیری منطقه‌ای سیستان و بلوچستان و ارائه استراتژی‌های مناسب برای کاهش آسیب‌پذیری در برابر خشک‌سالی است. در این مقاله، شاخص‌های بیوفیزیکی و اجتماعی - اقتصادی برای اندازه‌گیری آسیب‌پذیری در برابر خطر خشک‌سالی و سه مولفه آن (مواجه، حساسیت و ظرفیت تطبیقی) به کار گرفته شد؛ نتایج نشان داد که شهرستان‌های چابهار (2) و خاش (1.79) در برابر خشک‌سالی آسیب‌پذیرترند علاوه بر این، این مطالعه نشان داد که آسیب‌پذیری در برابر خشک‌سالی با توسعه اجتماعی و اقتصادی منطقه مرتبط است. به‌طورکلی، مکان‌هایی با بالاترین سطح مواجه، در شاخص کلی، بیش‌ترین آسیب‌پذیری را تجربه کرده‌اند، همچنین، مکان‌هایی با ظرفیت سازگاری بالا الزاماً حساسیت کمتری نسبت به خشک‌سالی نداشتند.