مروری بر پتانسیل درمانی ناراسین و نانوترکیبات سیلیکایی در مقابل پاتوژن‌های پوستی

عفونت‌های پوستی ناشی از باکتری‌های بیماری‌زا مانند استافیلوکوکوس اورئوس و سودوموناس آئروژینوزا به‌ویژه در شرایط مقاومت آنتی‌بیوتیکی، به چالشی جدی در حوزه درمان‌های ضدباکتریایی تبدیل شده‌اند. در این راستا، استفاده هم‌زمان از ترکیبات آنتی‌بیوتیکی کلاسیک با نانوساختارهای پیشرفته، رویکردی نوین و موثر به‌شمار می‌رود. ناراسین، یک آنتی‌بیوتیک یونوفور با منشا طبیعی، به دلیل توانایی در اختلال عملکرد غشای سلولی و انتقال یون‌ها، پتانسیل بالایی در مهار رشد باکتری‌ها دارد. از سوی دیگر، نانوساختارهای سیلیکایی، به‌ویژه نانوذرات مزوپور سیلیکا، به‌دلیل ویژگی‌هایی همچون زیست‌سازگاری، قابلیت بارگذاری دارو، رهایش کنترل‌شده و تولید گونه‌های اکسیژن فعال، نقش مهمی در تقویت فعالیت ضدباکتریایی ایفا می‌کنند.مطالعات اخیر نشان داده‌اند که ترکیب ناراسین با نانوساختارهای سیلیکا، موجب تقویت اثرات هم‌افزای ضدباکتریایی، افزایش پایداری دارویی و بهبود نفوذ به بیوفیلم‌های باکتریایی می‌شود. همچنین این ترکیب در کاهش دوز مصرفی و سمیت سیستمیک نیز موثر بوده است. با وجود نتایج امیدوارکننده در مدل‌های آزمایشگاهی و حیوانی، چالش‌هایی نظیر ارزیابی سمیت سلولی، کنترل دقیق رهایش و نیاز به مطالعات بالینی گسترده همچنان پابرجاست.در این مقاله، ضمن بررسی جامع ویژگی‌ها و عملکرد ناراسین و نانوساختارهای سیلیکایی، به مکانیسم‌های اثرگذاری ترکیبی آن‌ها بر باکتری‌های بیماری‌زای پوستی پرداخته شده و چشم‌اندازهای آینده در توسعه درمان‌های نانوبیوتکنولوژیک مرور می‌گردد.

therapeutic potential of narasin and silica nanocomposites against skin pathogens: a review

skin infections caused by pathogenic bacteria such as staphylococcus aureus and pseudomonas aeruginosa have become a serious challenge in the field of antibacterial therapies, especially in the context of antibiotic resistance. in this regard, the simultaneous use of classical antibiotic combinations with advanced nanostructures is considered a novel and effective approach. narasin, an ionophore antibiotic of natural origin, has a high potential in inhibiting bacterial growth due to its ability to disrupt cell membrane function and ion transport. on the other hand, silica nanostructures, especially mesoporous silica nanoparticles, play an important role in enhancing antibacterial activity due to their properties such as biocompatibility, drug loading capability, controlled release, and production of reactive oxygen species.recent studies have shown that the combination of narasin with silica nanostructures enhances the synergistic antibacterial effects, increases drug stability, and improves penetration into bacterial biofilms. this combination has also been effective in reducing the dosage and systemic toxicity. despite promising results in laboratory and animal models, challenges such as the assessment of cytotoxicity, precise release control, and the need for extensive clinical studies remain.in this article, while comprehensively reviewing the properties and functions of narasin and silica nanostructures, the mechanisms of their combined effects on skin pathogenic bacteria are discussed and future prospects in the development of nanobiotechnological therapies are reviewed.