>
Fa   |   Ar   |   En
   نقد و بررسی نسبی گرایی اخلاقی از منظر علامه طباطبایی  
   
نویسنده صلواتی عبداله
منبع تاملات فلسفي - 1395 - دوره : 6 - شماره : 16 - صفحه:35 -58
چکیده    علامه طباطبایی در المیزان، روایتی از نسبی گرایی اخلاقی را مطرح کرده، به نقد و بررسی آن می پردازد؛ نسبی نگری ای که به هیچ اصل اخلاقی جهان شمولی باور ندارد و اخلاق را تابع اهداف و شرایط متغیر اجتماعی و فرهنگی می داند. پرسش پایة این جستار این است: علامه طباطبایی چگونه و بر پایة چه پایگاه فکری ای نسبی نگری اخلاقی را نقد می کند؟ دستاورد پژوهش حاضر این است که علامه سه نوع مغالطه را در ادعای نسبی گرایان تشخیص می دهد که عبارت اند از: 1. مغالطة خلط میان اصل اخلاقی و امور ناظر به واقع؛ 2. مغالطة خلط میان اطلاق مفهومی (=کلیت) و اطلاق وجودی (= دوام)؛ 3. مغالطة خلط میان امر عینی و فرضی. همچنین، به نظر می رسد: پایگاه فکری علامه طباطبایی در نقد نسبی گرایان اخلاقی، شهودگرایی اخلاقیِ مُستنَد به فطرت است؛ شهودگرایی ای که از سوی عقل و نقل، تایید و تفسیر و تبیین شده است و نقل و عقل در حل تعارض میان شهودات متعارض به ما کمک می کنند
کلیدواژه نسبی گرایی اخلاقی ، شهودگرایی ، فطرت ، علامه طباطبایی
آدرس دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی, ایران
پست الکترونیکی salavati2010@gmail.com
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved