لزوم تجدید نظر در کاربرد واژه مهاجم توسط محققان اکولوژی گیاهی در ایران

در سال های اخیر، پژوهش های مرتبط با اکولوژی گیاهان مهاجم مرتعی به‌طور چشم گیری افزایش یافته است، از این رو واژه پردازی که در پژوهش های اولیه انجام می شود، می تواند الگویی برای محققان بعدی باشد. استفاده نادرست از واژه گونه مهاجم به جای گونه غیر مهاجم ، ممکن است منجر به عواقب زیست محیطی شده و تبعات سنگینی برای تنوع زیستی و حیات گونه های با ارزش بومی ایجاد کند. لذا در این پژوهش به واژه پردازی و مبنای استفاده‌شده در تعیین گیاهان مهاجم توسط محققان ایرانی پرداخته و با استانداردهای بین المللی مقایسه شد. 33 مقاله از محققان ایرانی که از واژه گیاهان مهاجم استفاده شده بود، مورد بررسی قرار گرفت. جغرافیای گیاهی و منشا پیدایش گونه ها بررسی گردید. در بین منابع مورد مطالعه، 154گونه گیاهی بومی ایران، به اشتباه گونه های مهاجم معرفی شده بودند. از این بین، در 34 درصد مطالعات، از واژه مهاجم به جای گونه های غیرخوشخوراک، 24 درصد به جای گونه های گسترده و یا زیادشونده، 18 درصد به جای علف هرز و 27 درصد به جای واژه های دیگری مانند گونه های کم‌زی، سمی و مخروبه زی یاد شده است. درحالی‌که بر اساس استانداردهای جهانی، این گیاهان در تعریف گونه های مهاجم نمی گنجند و جزء گونه های بومی ایران تعریف می شوند. نتایج این پژوهش می تواند به عنوان چارچوبی برای واژه گزینی و کاربرد گیاهان مهاجم در منابع علمی فارسی مورد استفاده قرار گیرد و از استناد اشتباهی گیاهان بومی به عنوان گیاه مهاجم جلوگیری کند.

Need to revise terminology of invasive by Iranian Plant Ecologists

Researches related to invasive plant ecology has recently increased, hence the terminology used in the early studies can later be perused by other researchers. Incorrect use of the term invasive species instead of noninvasive species may lead to environmental consequences and threatens the biodiversity and life of endangered species. Therefore, in this study, terminology and applicability of invasive species that is frequently used by Iranian researchers were compared with those of the international standards. Thirtythree papers of Iranian researchers that had used the term of invasive plants were surveyed. Then chorotype and the origin of each plant species were studied. Accordingly, we found that 154 native plant species of Iran had erroneously been identified as invasive species. Among them, 34% had used the term invasive species instead of nonpalatable species also 24, 18, 27 percent had respectively been used instead of weed, toxic, ephemeral and ruderal plants. All of these species should be classified as native species according to the international standards. Results of this study can be used as a framework for terminology and applicability of invasive plant species in the Iranian literature, and prevent further nomination of native species as the invasive plants. This study broadens the current knowledge of biological invasion in Iran and can be considered as a unified framework for Iranian researchers to prevent the current mistakes.