تعیین زمان مناسب کاشت برای برخی گونه‌های گون علفی چندساله

به منظور بررسی اثر فصل کاشت (پاییز و بهار) تعداد 10 ژنوتیپ از 5 گونه astragalus brevidens، astragalus lilacinus ،astragalus cyclophylon، astragalus subsecondus و astragalus vegetusدر ایستگاه همند آبسرد مورد ارزیابی قرار گرفت. پس از آماده سازی بستر کاشت، ژنوتیپ ها روی خطوط 2 متری در 2 خط طوری کشت شدند که فاصله خطوط بین هر ژنوتیپ 0.5 متر و فاصله خطوط بین ژنوتیپ های مختلف 0.75 متر از یکدیگر بود. این بررسی در قالب طرح بلوک کامل تصادفی در سه تکرار انجام گردید. معیارهای ارزیابی عبارت بودند از: تولید علوفه، پوشش تاجی، قطر تاج پوشش، ارتفاع گیاه، عملکرد بذر، تعداد ساقه های گلدار. از آنالیز واریانس برای مقایسات کلی استفاده شد و مقایسه میانگین تیمارها به وسیله آزمون چند دامنه ای دانکن انجام گردید. نتایج بعد از سال سوم کشت نشان داد که بین فصول کاشت و اکثر صفات اندازه گیری شده و ژنوتیپ ها اختلاف معنی دار وجود دارد. اثر کاشت در فصل پاییز باعث افزایش مقدار تولید، ارتفاع، درصد پوشش تاجی و تعداد ساقه های گل دهنده شده است. بر اساس نتایج ژنوتیپ های a. vegetus (کردستان و قره باغ) و a. brevidens (پارک تندوره و سد طرق) در کشت پاییز دارای تولید و پوشش تاجی بالایی می باشند. در این بین ژنوتیپ a. vegetus (کردستان) با 2740 کیلوگرم در هکتار تولید علوفه و پوشش تاجی 4182 سانتی متر مربع دارای بالاترین مقدار بود. با توجه به نتایج بهترین زمان برای کشت گون های علفی پاییز بوده و ژنوتیپ های برتر از لحاظ تولید علوفه و سطح پوشش تاجی می توانند گونه های مناسب برای اصلاح و توسعه مراتع و دیمزارهای رهاشده با بارندگی بالای 300 میلی متر و دمای متوسط 11 درجه سانتی گراد باشند.

Determining the best sowing time for some perennial herbaceous species from Astragalus genus

This research aimed to evaluate the effects of cultivating time (spring and autumn) on some morphological traits of ten genotypes of 5 species of Astragalus including Astragalus brevidens, Astragalus lilacinus, Astragalus cyclophylon, Astragalus subsecondus and Astragalus vegetus in Homand Absard rangeland research station. A completely randomized design was used to cultivate the genotypes in three replications on two lines of twometer length with a row spacing of 0.5 m for each genotype and 0.75 m for different species. Forage production, canopy cover percentage, canopy diameter and height, seed yield, and the number of flowering stems of the species were measured. Analysis of variance and Duncan's Multiple Range Test were performed for mean comparisons. According to the results of the third year of cultivation, the two treatment groups (spring and autumn) showed significant differences in terms of the measured traits and genotypes. Although autumn cultivation caused an increase in forage production, canopy cover percentage, height and the number of flowering stems, their seed yield did not vary significantly. A.vegetus (Gharebagh and Kurdistan) and A.brevidens (Tandure and Torogh) genotypes had the maximum performance for all the measured traits. A.vegetus (Kurdistan) genotypes with 2740 kg/ha forage production and producing appropriate canopy cover had the best performances compared to the other species. Results showed that autumn is the best time to cultivate these herbaceous species from the Astragalus genus. The findings of this study are applicable for restoring degraded semiarid rangelands with annual precipitating more than 300 mm.