مفهوم لطیفۀ قلب در نظریۀ انسان کامل با تاکید بر آرای شاه نعمت‏الله ولی و امام خمینی(ره)

هرچند ردپای باور به وجود انسان کامل در دوران باستان ایران دیده می شود؛ اما نظریه انسان کامل به عنوان نظریه ای در عرفان نظری از سوی ابن عربی به شکل منسجم و مدون ارائه گردید. در بخشی از این نظریه ابن عربی بر اهمیت قلب و جایگاه آن در عرفان تاکید می کند و آن را حقیقت آدمی می داند که مظهر تجلی انوار الهی است. این نظریه بر اندیشۀ عارفان دیگر نیز تاثیر نهاده است. پژوهش حاضر با شیوه تحلیلی توصیفی و استفاده از منابع کتابخانه ای مفهوم قلب را در این نظریه با تاکید بر آرای شاه نعمت الله ولی و حضرت امام خمینی(ره) بررسی می کند. نتایج به دست آمده از این پژوهش از این قرار است که در آرای شاه نعمت‌الله و همچنین امام خمینی(ره) قلب همان ارزش و جایگاهی را دارد که در سنت عرفانی به ویژه سنت ابن عربی از آن درک می شود. 

the concept of the heart in the theory of the perfect human with emphasis on the opinions of shah nimatullah wali and imam khomeini

although traces of the belief in the existence of a perfect human being can be seen in ancient iran; but the theory of the perfect human being was presented in a coherent and compiled form by ibn arabi as a theory in theoretical mysticism. in part of this theory, ibn arabi emphasizes the importance of the heart and its place in mysticism, and considers it the truth of man, which is the manifestation of divine light. this theory has also influenced the thinking of other mystics. the present study examines the concept of heart in this theory with a descriptive analytical method and using library sources, emphasizing the opinions of shah nimatullah wali and imam khomeini. the results obtained from this research are that according to shah nimatullah and also imam khomeini (ra), the heart has the same value and place as it is understood in the mystical tradition, especially ibn arabi's tradition.