>
Fa   |   Ar   |   En
   تحلیلی بین زبانی از پارامتر ضمیراندازی در زبان فارسی  
   
نویسنده متولیان نایینی رضوان
منبع زبان پژوهي - 1395 - دوره : 8 - شماره : 21 - صفحه:133 -166
چکیده    پارامتر ضمیر اندازی را می‌توان همان محدودیت نیاز به فاعل در نظر گرفت که در اولین مطالعات زایشی در این زمینه توسط پرمیوتر (1971) مطرح شد (جگلی و سفیر 1991) . براساس این پارامتر زبان‌های فاعل تهی (null subject) یا ضمیر انداز (prodrop) در جملات زمان‌دار می‌توانند دارای فاعل‌های ناملفوظ باشند و در مقابل زبان‌های غیر ضمیرانداز الزاماً ضمیر فاعلی با نمود آوایی دارند. به موجب این پارامتر، زبان‌های دنیا در دو گروه عمدۀ زبان‌های ضمیرانداز یا فاعل تهی و غیر ضمیرانداز قرار می‌گیرند. مسئلۀ مهمی که در این مقاله به آن پرداخته می‌شود این است که زبان‌های ضمیر انداز علیرغم این‌که دارای ویژگی‌های مشترک هستند رفتار کاملاً یکسانی ندارند و می‌توان آنها را در چهار زیرگروه مختلف قرار داد که عبارتند از زبان‌های ضمیرانداز ثابت(consistent null subject)، ضمیرانداز پوچواژه‌ای(expletive nullsubject) ، ضمیرانداز نسبی(partial null subject) و ضمیرانداز کلامی(discourse prodrop) (روبرتز و هولمبرگ2010). در این مقاله رفتار مشترک زبانهای هر زیر گروه مورد بررسی قرار می‌گیرد و با توجه به ویژگی‌های زبان فارسی، جایگاه این زبان در این طبقه‌بندی مشخص می‌گردد. پی بردن به این موضوع در بررسی پدیده‌های نحوی در این زبان‌ اهمیت پیدا می‌کند، بالاخص هنگامی که زبان‌شناسان سعی داشته باشند پدیدۀ نحوی را به صورتی تبیین کنند که منجر به دست یافتن تعمیمی گردد.
کلیدواژه غیرضمیرانداز، ضمیراندازثابت، ضمیرانداز پوچواژه‌ای، ضمیرانداز نسبی، ضمیرانداز کلامی، زبان فارسی
آدرس دانشگاه اصفهان, ایران
پست الکترونیکی rezvan_motavalian@yahoo.com
 
   A Cross Linguistic Analysis of Prodrop Parameter in Persian  
   
Authors Motavallian Rezvan
  
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved