>
Fa   |   Ar   |   En
   مطابقه‌ مفرد در زبان کردی کلهری از نگاه نظریه‌ صرف توزیعی  
   
نویسنده حسینی هانا ,تفکری رضایی شجاع ,قیطوری عامر
منبع زبان پژوهي - 1404 - دوره : 17 - شماره : 54 - صفحه:213 -237
چکیده    در این پژوهش به بررسی فرایند مطابقه‌ فاعلی و پدیده‌ مطابقه‌ مفرد در زبان کردی کلهری خواهیم پرداخت. مطابقه‌ مفرد فرایندی است که در طی آن نمایه‌ فاعلی واقع‌شده بر روی فعل با مشخصه‌ شمار فاعل مطابقت نمی‌یابد. به عبارتی دیگر، اگر فاعل جمله دارای مشخصه‌ جمع باشد شناسه‌ فعلی مفرد خواهد بود. بدین ترتیب در جستار پیش رو تلاش می‌کنیم تا با مطرح‌نمودن فرضیه‌های پیشنهادی پژوهشگران واژگان‌گرا و غیرواژگان‌گرا به تبیین داده‌های زبان کردی کلهری بپردازیم. از منظر رویکردهای واژگان‌گرا فرایند مطابقه در نظام محاسباتی صورت می‌گیرد، این در حالیست که از نگاه برخی از پژوهشگران نظریه‌ غیرواژگان‌گرای صرف توزیعی، فرایند مطابقه امری پسانحوی است که با بهره‌گیری از برخی ابزارهای صرفی انجام می‌پذیرد. این پژوهش از نوع تحلیلی-توصیفی بوده و داده‌های آن عمدتا بر زبان کردی کلهری متمرکز است؛ با توجه به آنکه دو نفر از نگارندگان خودگویشور بومی این زبان هستند، در فرایند جمع‌آوری داده‌ها و قضاوت درباره‌ آنها به شم زبانی نگارندگان اتکا شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که نظریه‌ صرف توزیعی با بکارگیری ابزارهای صرفی و مفاهیمی همچون گروه حرف تعریف کنترل‌کننده‌ هسته‌ مطابقه، محیای تبیین الگوهای مطابقه‌ فاعلی درکردی کلهری است. در این پژوهش مشخص شد که طی فرایند مطابقه‌ فاعلی رونوشتی از فاعل برروی هسته‌ مطابقه‌ فاعلی قرار می‌گیرد اما آنچه سبب می‌شود که در برخی ساختارها، علی‌رغم حضور فاعل جمع، نشانه‌ مطابقه‌ مفرد روی فعل ظهور یابد، اعمال فرایند صرفی تضعیف مشخصه است؛که با تغییر در ارزش مشخصه‌ جمع آنرا به مفرد تبدیل می‌کند.
کلیدواژه مطابقه‌ فاعلی، مطابقه‌ مفرد، صرف توزیعی، پسانحو، تضعیف مشخصه
آدرس دانشگاه رازی, دانشکده ادبیات و علوم انسانی, گروه زبان انگلیسی و زبان‌شناسی, ایران, دانشگاه رازی, دانشکده ادبیات و علوم انسانی, گروه زبان انگلیسی و زبان‌شناسی, ایران, دانشگاه رازی, دانشکده ادبیات و علوم انسانی, گروه زبان انگلیسی و زبان‌شناسی, ایران
پست الکترونیکی amer@razi.ac.ir
 
   singular concord in kalhori kurdish: a distributed morphology approach  
   
Authors hosseini hannah ,tafakkori rezayi shoja ,gheitury amer
Abstract    introduction concord, or agreement, is defined as the correspondence between the morphosyntactic categories of two or more grammatical units. the most common type of concord across languages is subject-verb agreement in terms of number [sg/pl]. following adger (2003), subject-verb concord operates through a checking relationship called agree. in this relationship, a plural subject bears an interpretable feature [num: pl], which checks and values an uninterpretable feature [unum:] on t. however, certain structures cannot be formed using this mechanism. in fact, it refers to the condition in which the verb cannot agree with the plural subject.
Keywords distributed morphology ,impoverishment ,post-syntax ,singularconcord ,subject agreement
 
 

Copyright 2023
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved