بررسی تاثیر جنسیت و سن بر کاربرد دشواژه‌ها‌ در گفتار گویشوران فارسی ‌زبان

هدف از پژوهش حاضر بررسی  تاثیر دو عامل «جنسیت» و «سن»  بر کاربرد «دشواژه‌ها‌» در گفتار روزمره گویشوران زبان فارسی است. برای دست‌یابی به این هدف از پرسشنامه‌ای محقق‌ساخته بهره‌ گرفتیم و آن را به‌صورت تصادفی میان 523 زن و مرد فارسی‌زبان در 4 گروه سنی مختلف (25-15 سال، 35-26 سال، 45-36 سال و بالای 45 سال) توزیع کردیم. این پژوهش از جنبه‌ روش‌شناسی، میدانی و پیمایشی بوده و ماهیتاً  توصیفی-تحلیلی‌ست. داده‌های گردآمده از پرسشنامه برپایه‌ ‌تلفیقی از آرای باتیستلا (batisttella, 2005)، جی (jay, 2009) و وارداف (wardhaugh, 2006) در پیوند با دسته‌بندی «دشواژه‌ها»‌ تحلیل شدند. یافته‌های برآمده از تحلیل‌های آماری با بهره‌گیری از آزمون‌های تی، تحلیل واریانس و توکی نشان داد مردان در حالت‌ عادی و نیز عصبانیت بیشتر از زنان از «دشواژه» استفاده می‌کنند و میانگین کاربرد دشواژه‌های رکیک‌تر در مردان بالاتر است. افزون‌براین، یافته‌ها نشان داد زنان و مردان فارسی‌زبان به‌طورکلی از شش دسته از دشواژه‌ها در گفتار روزمره‌ خود بهره می‌گیرندکه فراوانی دشواژه‌های مربوط به دسته‌های «مسائل جنسی»، «دفعیات بدن» و «انگ‌ها» در مردان بالاتر است؛ درحالی‌که در گفتار زنان فراوانی دشواژه‌های مربوط به دسته‌ «مرگ و بیماری (نفرین)» بیشتر است. همچنین، روشن شد تفاوت میزان به‌کارگیری دشواژه‌ در بین گروه‌های سنی مختلف از جنبه‌ آماری معنادار است: در بیشتر موارد و در هر دو حالت عادی و عصبانیت، شرکت‌کنندگان 25-15 ساله دشواژه‌های بیشتر و رکیک‌تری را نسبت به سه گروه سنی دیگر به کار می‌بردند؛ درحالی‌که در مورد افراد 45 سال به بالا این موضوع کاملاً برعکس است.

a gender-and age-based study of “taboo words” in the speech of persian speakers

language, as a means of communication, is continually influenced by our society, which is why the reflection of social variables in our everyday speech is inevitable. among different social factors, sociolinguistic researchers have extensively investigated the correlation between “gender” and linguistic categories to examine the language features of men and women. lakoff bucholtz (2004) suggested that women’s speech is characterized by linguistic features such as precise color terms, polite forms (e.g., indirect requests), tag questions, and empathic stress. in this regard, holmes (2013, p. 308) claimed that many of the features identified as the characteristics of women’s language are positive politeness devices expressing solidarity.politeness and “taboo words”, on the other hand, have been the focus of many sociolinguistic researches, such as jay (2009), batisttella (2005) and wardhaugh’s (2006). jay (2009, p. 156) claims that both “gender” and “age” can affect word choice and frequency; men swear more frequently in public than women. as for age, the swearing rate peak in the teenage years and declines thereafter (jay, 2009, p. 156). the present research aims to conduct a gender- and age-based study of “taboo words” in the everyday speech of persian-speaking men and women and to answer the following questions:how does “gender” affect the frequency and use of “taboo words” in the everyday speech of persian speakers?how the “age” of persian speakers affect the use of “taboo words”?which types of “taboo words” do persian speakers use in their speech?