بازنمایی خود و دیگری در رمان همنام اثر جومپا لاهیری

مفهوم مهاجرت همواره با تبعات و بحران‌های هویتی در مواجهه با دوگانه‌ خودی-دیگری بین میزبان و مهاجر همراه است. این مقاله به بازنمایی خودی و دیگری از نظرگاه نقد پسااستعماری در رمان همنام، اثر جومپا لاهیری، می‌پردازد و با روش تحلیل و توصیف داده های تحقیق، به این پرسش اصلی پاسخ می‌دهد که نسل اول و دوم مهاجران برای تثبیت هویت فرهنگی و جنسیتی خود و زدودن چالش‌های پیشِ‌رو در کشور میزبان چه می‌کنند. نتیجۀ پژوهش نشان می دهد که نسل اول مهاجران با قانون جذب و طرد و نسل دوم در تعامل با هویت بومی خود، یاد می‌گیرند که چگونه با خود و دیگری به همزیستی جغرافیایی و فرهنگی قابل‌قبولی دست یابند. اگرچه در ابتدا نسل دوم با فاصله‌گرفتن از فرهنگ خودی، به فرهنگ دیگری شیفتگی بیشتری نشان می‌دهد، در پایان، این رمان، راه‌حل نهایی نسبت‌به تعارضات هویتی و مواجهه با دیگری را حفظ فرهنگ خودی در کنار گفت‌وگو و تعامل با رمزگان فرهنگی دیگری با توسل به نظریه‌ آستانۀ فرهنگی هومی بابا معرفی می‌کند. لاهیری با طرح موضوع مهاجرت در رمان، صدای مهاجران را به‌عنوان یک صدای به‌حاشیه‌رفته، در کانون روایت قرار می‌دهد.

representation of self and other one in the novel of the same name (hamna`m)

the concept of migration is always associated with consequences and identity crises in the face of the insider/other duality between the host and the immigrant. this article deals with the representation of the insider and the other from the point of view of post-colonial criticism in the novel of the same name (ham na`m) by jhumpa lahiri and with the method of analyzing and describing research data, it answers the main question that the first and second generation of immigrants to establish cultural and gender identity. what do they do to remove the challenges ahead in the host country? the result of the research shows that the first generation of immigrants with the law of attraction and rejection and the second generation in interaction with their native identity, learn how to achieve an acceptable geographical and cultural coexistence with themselves and others, although at first the second generation distanced themselves from insider culture shows more fascination with another culture, but in the end, the novel introduces the final solution in identity conflicts and confrontation with the other to preserve the insider culture along with dialogue and interaction with other cultural codes by resorting to homi baba's cultural threshold theory. lahiri puts the voice of immigrants as a marginalized voice in the center of the narrative by discussing the topic of immigration in the novel .