اثر سرمایه اجتماعی بر همگرایی در آمد سرانه در استان های مرزی ایران

درمطالعات مختلف رشد تابعی از نیروی کار و سرمایه دیده شده است، این دو عامل حدود 50 درصد رشد اقتصادی را تشریح نموده اند. از طرفی درون زایی رشد موضوعی است که توسط رومر و سایرین مطرح و دلایل اختلاف سطح رشد بین مناطق پیشرفته را رخ می دهند. مقاله حاضر، فرآیند همگرایی درآمد سرانه در مجموعه‌ای از 16 استان های مرزی کشور را برای دوره زمانی 1398-1379 با توجه خاص به نقش سرمایه اجتماعی به عنوان عامل آماده‌ساز با روش پانل دیتا بررسی می‌نماید. طبق نتایج، همگرایی تابعی از عواملی مانند انباشت ‏سرمایه انسانی، انباشت سرمایه فیزیکی و سرمایه اجتماعی است. ابعاد مختلف سرمایه اجتماعی، آثار رشد مختلفی بر اساس میزان توسعه استان مرزی دارند. بنابراین 1- اعتماد (معکوس سرانه تعداد پرونده های قضایی مربوط به صدور چکهای بی محل ، اختلاس و رشوه). 2- مشارکت (نرخ مشارکت در انتخابات)، نیز حالت‌های پایدار متفاوت میان کشورها را کنترل می‌کند. از ضریب نرخ رشد درآمد سرانه در 5 سال گذشته بی معنا است و از انجا که ضریب همگرایی معنا دار نیست، در نتیجه این مدل همگرا نمی باشد و همواره بلحاظ درآمدسرانه اختلاف پایدار بین استانهای مرزی ایران وجود دارد و خواهد داشت. و سطوح فعلی سرمایه انسانی و اجتماعی و فیزیکی نمی‌تواند در کاهش اختلاف سطوح درآمد استان های مرزی تاثیر گذار باشد.

the effect of social capital on the process of convergence of per capita income of the country's provinces

in various studies، growth has been seen as a function of labor and capital، these two factors account for about 50 percent of economic growth. on the other hand، growth endogeneity is an issue raised by romer et al. the present article examines the process of per capita income convergence in a set of 16 border provinces of the country for the period 2000-2019 with special attention to the role of social capital as a preparatory factor by the data panel method. according to the results، convergence is a function of factors such as accumulation of human capital، accumulation of physical capital and social capital. different dimensions of social capital have different growth effects based on the level of development of the border province. therefore 1- trust (inverse per capita number of lawsuits related to issuing misplaced checks، embezzlement and bribery). 2. participation (turnout rate) also controls different stable states between countries. the per capita income growth rate coefficient in the last 5 years is meaningless and since the convergence coefficient is not significant، as a result of this model is not convergent and there is always a stable difference in terms of per capita income between the border provinces of iran. and the current levels of human، social and physical capital cannot be effective in reducing the difference in income levels of border provinces.