شناسایی مولفه‌های موثر بر شهر شاد مورد پژوهی: شهر بابل

شهر شاد راهکاری ارائه شده از سوی چارلز مونتگمری است که می‌تواند به عنوان رویکردی مناسب برای حل چالش‌های افسردگی و نبود شادی در شهرها استفاده شود. هدف این مقاله، شناسایی عوامل و مولفه های موثر بر شهر شاد در شهر بابل است. پژوهش حاضر از نظر هدف از نوع کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی - تحلیلی و از نظر روش پژوهش مورد استفاده از نوع روش‌های ترکیبی است. اطلاعات مورد نیاز پژوهش برای شناسایی عوامل و مولفه های شهر شاد با مطالعۀ منابع کتابخانه‌ای و اسنادی و روش دلفی فازی به دست آمده است. جامعه آماری پژوهش را متخصصان علوم شهری در شهر بابل تشکیل می‌دهند و با استفاده از روش قضاوتی و در دسترس 28 نفر به عنوان نمونه مورد نظر انتخاب شده اند. ابتدا با مطالعات کتابخانه ای و اسنادی 5 عامل کالبدی، اقتصادی، اجتماعی، زیست محیطی و مدیریتی به همراه 54 مولفه موثر بر شهر شاد شناسایی شده است. سپس با روش دلفی فازی دو مرحله ای، 42 مولفه موثر بر شهر شاد در شهر بابل مورد تایید متخصصان قرار گرفته است. مطابق نتایج دلفی فازی، مولفه مبلمان و المان های هنری شهری بیشترین و مولفه رضایت از مالکیت خودرو کمترین تاثیر را بر شهر شاد در شهر بابل دارند. همچنین عامل های کالبدی و اجتماعی به ترتیب بیشترین و کمترین تاثیر را بر شهر شاد در شهر بابل دارند.

identify the components affecting the happy city (case study: babol city)

introductionone of the main issues and concerns in contemporary cities is the decline of happiness and joy which should be solved by addressing different aspects ofhappiness in different urban areas as one of the ultimate goals of sustainable development of urban communities (nouriyan et al., 2020: 102). the iranian psychological association reported a 25% prevalence of depression in 2022 (helliwell et al, 2015: 15). one of the factors in creating a happy city in iran is the design and implementation of joyful and invigorating programs by municipalities to promote a culture of happiness and vitality among citizens. another factor in creating a happy city is planning for leisure time management and the shortage of recreational facilities such as cinemas, music concerts, sports venues, parks, etc. at the city level (khalili et al., 2011: 8-4). on the other hand, there is a limitation in terms of public spaces and opportunities for joy and these spaces are not equitably distributed across iranian cities, and citizens face difficulties in accessing them andthese factors contribute to increased stress and anxiety, driving happiness and joy out of cities (zangiabadi and mirzaei, 2019: 67).