>
Fa   |   Ar   |   En
   طراحی الگوی پرورش مدیر به عنوان مربی در بخش دولتی ایران: رویکرد هم‌افزایی  
   
نویسنده احمدزاده سلیمان ,صیادی سعید ,سلاجقه سنجر ,شیخی ایوب
منبع پژوهش نامه مديريت تحول - 1396 - دوره : 9 - شماره : 18 - صفحه:117 -152
چکیده    مربی‌گری به عنوان یکی از استراتژهای توسعه مدیریت مطرح شده است. مدیر به عنوان مربی و اتخاذ سبک مربی گری توسط مدیران منجر به بهبود عملکرد و درنهایت باعث افزایش بهره‌وری فردی و سازمانی می شود و زمینه تعالی سازمانی را فراهم می‌نماید. این مقاله، به تبیین پرورش مدیر به عنوان مربی و اهمیت آن پرداخته و مدلی برای تحقق آن در بخش دولتی ارائه میدهد. برای ارائه مدل، در گام نخست، از روش فراتحلیل (مرور ادبیات نظری و پیشینه تحقیق در زمینه مربی‌گری و مدیر به عنوان مربی) برای شناسایی مولفه های تحقیق استفاده شده است و در گام دوم، برای تایید مولفه‌های مربوطه از 40 نفر خبره دانشگاهی و 5 نفر از مدیران کل (ستاد مرکزی وزارت راه و شهرسازی) نظرسنجی شده است. برای استخراج میزان میانگین اهمیت عوامل اثرگذار (سازمانی و فردی) بر پرورش مدیر به عنوان مربی از نسبت روایی محتوا (cvr)، میانگین و انحراف‌ استاندارد استفاده شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که پرورش مدیر به عنوان مربی در بخش دولتی نتیجه رابطه هم‌افزای (نه رابطه مجموع صفر) سازمان و فرد است. این عوامل به همراه هم و در یک رابطه تعاملی و هم‌افزا باعث پرورش مدیر به عنوان مربی می شوند. بنابراین، هر چه نقطه اشتراک دو عنصر بیشتر باشد، پرورش مدیر به عنوان مربی یا مربی‌گری مدیریتی در بخش دولتی محتمل‌تر است.
کلیدواژه پرورش، مدیر به عنوان مربی، مربی‌گری، عوامل سازمانی، عوامل فردی، هم‌افزایی.
آدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان, دانشکده ادبیات و علوم انسانی, ایران, دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان, دانشکده ادبیات و علوم انسانی, گروه مدیریت, ایران, دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان, دانشکده ادبیات و علوم انسانی, گروه مدیریت, ایران, دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان, دانشکده ادبیات و علوم انسانی, گروه مدیریت, ایران
پست الکترونیکی sheikhy.a@uk.ac.ir
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved