|
|
تاثیر پیشدوره و فواصل زمانی بین محرکها بر دوره بیپاسخی روانشناختی: شواهدی بر آمادهسازی
|
|
|
|
|
نویسنده
|
نوری کامبیز ,شتاب بوشهری ناهید ,دوستان محمدرضا
|
منبع
|
رشد و يادگيري حركتي ورزشي - 1400 - دوره : 13 - شماره : 1 - صفحه:73 -90
|
چکیده
|
با توجه به اهمیت آمادهسازی در پاسخ به دو محرک در موقعیتهای گوناگون ورزشی، هدف از انجام این تحقیق بررسی تاثیر زمان پیشدوره و فواصل زمانی بین دو محرک در دورۀ بیپاسخی روانشناختی در ورزشکاران بود. تحقیق حاضر از نوع نیمهتجربی با طرح درونگروهی بود و از نظر هدف در حوزة پژوهشهای بنیادی-کاربردی است. بدینمنظور 50 نفر از دانشجویان پسر ورزشکار دانشگاه شهید چمران اهواز با دامنه سنی 47/45±22/1 سال بهصورت نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده لپتاپ ایسوز با قدرت پردازش پنجهستهای، پرسشنامۀ دست برتری ادینبورگ، نرمافزار و سختافزار ابزار سنجش دوره بیپاسخی روانشناختی بود. شرکتکنندگان به دو محرک دیداری (انتخابی) که به فاصلۀ زمانی کمی از هم ارائه میشدند، با سریعترین شکل ممکن پاسخ میدادند. آزمونها بهصورت تکلیف دوگانه و تکلیف تکی در پیشدورههای 1، 2، 4 و8 ثانیه و فاصلههای بینمحرکی 100، 250، 500 و 800 میلیثانیه بهصورت تصادفی گرفته شد. دادهها با استفاده از میانگین، انحراف معیار و تحلیل واریانس درونگروهی در سطح معناداری (p<0/05) تجزیهوتحلیل شد. نتایج نشان داد که اثر زمان پیشدوره و فاصله زمانی بین دو محرک معنادار بود. پیشدورههای 1 ثانیه و فاصلة 100 میلیثانیه بین دو محرک بیشترین دورۀ بیپاسخی روانشناختی و پیشدورۀ 8 ثانیه و فاصله بین دو محرک 800 میلیثانیه کمترین دوره بیپاسخی روانشناختی را در پی داشت. این مطالعه نشان داد که الگوی دورۀ بیپاسخی روانشناختی در شناختن مراحل پردازش اطلاعات بهوسیله دستکاری تجربی در فرایندهای آمادهسازی، تحت تاثیر قرار میگیرد. در تقابل با تصور عمومی مبنی بر اینکه زمان آمادهسازی روی فرایندهای پیشحرکتی عمل میکند، در پژوهش حاضر زمان آمادهسازی در فرایندهای دیرهنگام حرکتی عمل کرده و وجود تنگنای پردازش را در تکالیف دوگانه تایید میکند.
|
کلیدواژه
|
آمادهسازی، پیشدوره، دورة بیپاسخی روانشناختی، تکلیف دوگانه، زمان واکنش
|
آدرس
|
دانشگاه شهید چمران اهواز, دانشکده علوم ورزشی, گروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی, ایران, دانشگاه شهید چمران اهواز, دانشکده علوم ورزشی, دانشیار گروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی, ایران, دانشگاه شهید چمران اهواز, دانشکده علوم ورزشی, گروه رفتار حرکتی و روانشناسی ورزشی, ایران
|
پست الکترونیکی
|
mrdoostan@gmail.com
|
|
|
|
|
|
|
|
|
the effect foreperiod and time intervals between stimuli on the psychological refractory period: evidence for preparation
|
|
|
Authors
|
nouri kambiz ,shetab boushehri nahid ,doustan mohammadreza
|
Abstract
|
given the importance of preparation to respond to two stimuli in different sport conditions, the aim of this study was to investigate the effect of foreperiod and time intervals between two stimuli on psychological refractory period (prp) in athletes. this study was semi-experimental with a within-group design and fundamental-applied in terms of objectives. 50 male athlete students of shahid chamran university of ahvaz (age range 22.47±1.45 years) were selected by convenience sampling method. a five-core processor asus notebook, edinburgh handedness questionnaire, software and hardware to measure the psychological refractory period were used in this study. participants responded to two visual (selective) stimuli that were presented with short time intervals as quickly as possible. tests were conducted in dual tasks and single tasks in foreperiods of 1,2,4,8 s and time intervals of 100, 250, 500, 800 ms randomly. the data were analyzed using mean, standard deviation, within group analysis of variance at significance level (p<0.05). the results showed that the effects of foreperiod and the stimuli intervals were significant. the foreperiod of 1s and interval of 100 ms had the most psychological refractory period and foreperiod of 8s and interval of 800 ms had the lowest psychological refractory period. this study showed that the pattern of psychological refractory period was affected by experimental manipulation of the preparation processes when recognizing the stages of information processing. contrary to the common belief that preparation time operates on premotor processes, in the present study preparation time operates on late motion processes and confirms the existence of processing bottlenecks in dual tasks
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|