تعیین عوامل تاثیرگذار بر آموزش محیط‌زیست در راستای توسعه پایدار و رتبه‌بندی دانشگاه‌ها مطالعه موردی: دانشگاه‌های دولتی در تهران

هدف پژوهش حاضر تبیین اثرگذاری عوامل زمینه‌ای و فرایندی بر آموزش محیط‌زیست دانشجویان در راستای نیل به توسعه پایدار و همچنین ارزیابی دانشگاه‌ها با استفاده از مدل topsis در این عوامل است. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر گردآوری داده‌ها از نوع پژوهش‌های توصیفی–تحلیلی و پیمایشی است. جامعه مورد مطالعه دانشجویان دانشگاه‌های شهر تهران شامل 165981 نفر است. در این پژوهش تعداد 383 نفر از دانشجویان از جامعه آماری به عنوان نمونه و با استفاده از روش طبقه‌ای نسبتی و فرمول کوکران انتخاب شدند. جهت سنجش مولفه‌ها نیز از پرسشنامه استفاده شد. روایی شاخص‌ها با استفاده از نظر استادان و متخصصان مربوطه مورد تایید قرار گرفت و پایایی اجزای آن به روش آلفای کرونباخ بررسی گردید که مقدار آن بیش از 0.8 محاسبه شد. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل واریانس بیانگر ارتباط معنادار بین شاخص‌های انگیزش پیشرفت تحصیلی، عوامل اجتماعی، عوامل فرهنگی، کیفیت آموزش عالی با آموزش محیط‌زیست بود. یافته‌های نشان داد که حدود 84.5 درصد از تغییرات آموزش محیط‌زیست به وسیله متغیرهای مستقل تبیین می‌شود که از بین آن‌ها عوامل فرهنگی با سطح معنی‌داری کمتر از 0.004 مهم‌ترین فاکتور اثرگذار بود. همچنین رتبه‌بندی دانشگاه‌ها از نظر شاخص‌های تحقیق توسط مدل topsis بیانگر تفاوت بین دانشگاه‌های شهر تهران از نظر برخورداری از شاخص آموزش محیط زیست بود.

determining factors affecting environmental education in the context of sustainable development and university rankings: a case study of public universities in tehran

the aim of the study is to explain the impact of contextual and process factors on students' environmental education in order to achieve sustainable development and also to evaluate universities using the topsis model in these factors. this study is applied in terms of purpose and descriptive-analytical and survey research in terms of data collection. the study population of students in tehran universities consists of 165,981 people. in this study, 383 students were selected as a sample using the proportional stratification method and the cochran formula. a questionnaire was also used to measure the components. the validity of the indicators was confirmed using the opinions of relevant professors and experts, and the reliability of its components was examined using the cronbach's alpha method, which was calculated to be more than 0.8. data analysis using pearson's correlation coefficient and analysis of variance indicated a significant relationship between the indicators of academic achievement motivation, social factors, cultural factors, and the quality of higher education with environmental education. the findings showed that about 84.5 percent of the changes in environmental education are explained by independent variables, among which cultural factors were the most important influential factor with a significance level of less than 0.004. also, the ranking of universities in terms of research indicators by the topsis model indicated the difference between universities in tehran in terms of having the environmental education index.