ژئوپلیتیک بنادر: تقابل کدهای ژئوپلیتیک بندر پایه چین و هند در خطوط ارتباطی دریایی (slocs) در سطوح مادی و گفتمانی

ازآنجاکه بنادر نبض اقتصادِ کشور ساحلی را در اختیار دارند، نقطه اتصال ژئوپلیتیکی در پیوند با اقتصاد جهانی و شبکه شهرهای بندری محسوب می‌شوند. به‌گونه‌ای که کدهای ژئوپلیتیکی که در دستور کار سیاست خارجی هند قرارگرفته است، دسترسی به اوراسیا از طریق کریدور «شمال-جنوب» و اروپا از طریق کریدور «هند-خاورمیانه اروپا» و کد ژئوپلیتیکی چین، ساخت و توسعه رشته وار در جهان است. تولید تخیلات سرزمینی «گردنبندهای الماس» و «رشته مروارید» رقابت‌های ژئوپلیتیکی بنادر بین چین و هند را به سطوح گفتمانی کشانده است. در تحلیل ژئوپلیتیکی روابط فضایی قدرت و اقتصاد، رویکرد روش‌شناختی ما مبتنی بر ژئوپلیتیک ساختاری است و فرایندهای مادی و گفتمانی قدرت را به‌طور هم‌زمان بررسی می‌کند. ترکیب روش‌شناختی می‌تواند به‌عنوان پلی بین ژئوپلیتیک کلاسیک و انتقادی عمل کند که می‌تواند یک درک ژئوپلیتیکی از فضا به‌عنوان مقوله مشترکی از نقشه بندی‌های ذهنی/تخیلی و عینی/سرزمینی ارائه دهد. ما در این پژوهش، ابتدا در سطح نظری، بنیان‌های ژئوپلیتیکی بنادر را پی‌ریزی و سپس در سطح تجربی، با مثالی از رقابت کدهای ژئوپلیتیک چین و هند آن را ملموس خواهیم کرد. نتایج نشان می‌دهد قدرت هژمون بندری می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در عرصه تقابل قدرت‌ها داشته باشد و قدرت‌های مغایر که توان رقابت پایین‌تری در سطوح مادی/سرزمینی در ژئوپلیتیک بنادر دارند سعی می‌کنند لایه‌ای عمودی از تولید گفتمان ایجاد کنند که یک تصویر منفی از هژمون بندری را به جهانیان ارائه می‌دهد.

geopolitics of ports: contrasting port-based geopolitical codes of india and china in sea lines of communication (slocs) at material and discursive levels

ports, as mainly urban strategic spaces, constitute geographical sources of power, which are extremely important among states with their geostrategic position as a gateway between land and sea powers. since they have the pulse of the coastal country's economy, ports are considered their geo-economic heartland in connection with the global economy and the network of port cities. this article aims to conceptualize the geopolitics of ports with an emphasis on the geopolitical codes of emerging powers and create a suitable framework for studying the geopolitical role of these political-spatial components in geopolitical literature. the innovation of the current research is the conceptualization of the geopolitics of the port according to the three components of power, regional/global actors, and the geographical space of the port and placing it in the framework of geopolitical codes. the methodological novelty of the research is an attempt to overcome the dichotomy of realistic/idealistic methods and, in line with it, to create a bridge between critical geopolitics and classical geopolitics, which examines the port space in both material and discursive levels. the results show that placing ports as geopolitical codes in the foreign policy agenda of countries can change the geographical distribution of power between countries on the world map in favor of port power.