تحلیل و نقد نیک‌خواهی بی‌طرفانه

اولین و واضح‏ترین معنی بی‌طرفی اخلاقی، نیک‌خواهی بی‌طرفانه است به معنی اهمیت برابر دادن به خیر تک‏تک افراد در یکایک تصمیم‌گیری‏ها. لازمه این نوع بی‌طرفی نفی طرفداری نسبت به برخی از افراد است که به معنی اندازه‌ای از ترجیح آن‏ها و منافعشان بر دیگران است. هدف مقالۀ پیش‌رو، با توجه به ضیق مجال، بحث دربارۀ یک جنبۀ محدود از مساله متقابل بی‌طرفی و طرفداری در اخلاق است. نیک‌خواهی بی‌طرفانه را که دیدگاهی مهم دربارۀ بی‌طرفی اخلاقی است تحلیل و نقد خواهیم کرد و وجوهی خاص از طرفداری را به‌ عنوان پایگاهی برای نقد نیک‌خواهی بی‌طرفانه پیش خواهیم کشید. بر اساس نیک‌خواهی بی‌طرفانه، اگر منافعی که شما می‌توانید با تخصیص پول و وقت و توانتان به دیگران عاید آن‏ها کنید، حتی اندکی بیش از منافعی هستند که شما با این کار از دست می‌دهید، باید به این کار ادامه دهید، زیرا عمل بر اساس ویژگی‏های رابطه‌ای نه فقط «غیرعقلانی» بلکه «غیراخلاقی» است. اما هردوی این استدلال‏ها برای نیک‌خواهی بی‌طرفانه قابل رد هستند. نخست، طرفداری عقلانی نیز وجود دارد. دوم، نیک‌خواهی بی‌طرفانه از پشتوانۀ کلیت‌پذیری اخلاقی برخوردار نیست. سوم، اصل‏های طرفداری می‌توانند در ارزیابی بی‌طرفانه تایید شوند. از سوی دیگر، نیک‌خواهی بی‌طرفانه نه فقط غیرمقدور است، بلکه اخلاق را از شکوفایی انسانی می‌گسلد.

impartial benevolence: an analysis and critique

the first and clearest meaning of moral impartiality is impartial benevolence, in the sense of giving equal weight to every single person in every single decision. this kind of impartiality requires rejecting partiality toward certain people; partiality favors certain people and their interests to some extent over others. the aim of this article, given its limited space, is to discuss only one circumscribed aspect of the impartiality/partiality problem in morality. i will critique impartial benevolence, an important view about moral impartiality, and put forward certain features of partiality as a foundation for criticizing impartial benevolence. according to impartial benevolence, if the benefits that you can give others by dedicating your money, time, and/or energy to them are slightly more than the benefits that you lose thereby, then you ought to continue to do that because acting upon relational characteristics is not only ‘irrational’ but also ‘immoral’. but both these arguments for impartial benevolence are refutable. first, there is also rational partiality. second, impartial benevolence is not supported by ethical universalizability. third, principles of partiality can be endorsed in impartial evaluation. further, impartial benevolence is not only impracticable but also severs morality from human flourishing.