بررسی شواهد زیست چینه‌نگاری و سنگ‌نگاری فاز کوهزایی پیرنه در حوضۀ رسوبی زاگرس مطالعۀ موردی: تاقدیس‌های باباحبیب و سلطان، زیرحوضۀ رسوبی لرستان

این مطالعه با هدف بررسی شواهد ناپیوستگی فازهای کوهزایی آلپی پایانی در مرز بین سازندهای شهبازان - آسماری در دو برش تاقدیس باباحبیب و سلطان در ناحیۀ لرستان انجام شده است. بر‌اساس مطالعات زیست ‌چینه‌نگاری در دو برش مذکور، سازند شهبازان با سن ائوسن میانی پسین و سن سازند آسماری میوسن پیشین است. در برش‌های مذکور، رسوب‌گذاری دریایی نرمال برای یک فاصلۀ زمانی معین در انتهای ائوسن قطع‌ می‌شود و پیشروی مجدد دریا در میوسن رخ داده است. عملکرد و تاثیرات فازهای کوهزایی آلپی پایانی، به‌ویژه فاز کوهزایی پیرنه در حوضۀ رسوبی زاگرس، به شکل‌های مختلف باعث عدم رسوب‌گذاری و یا حذف رسوبات می‌شود، به‌طوری‌که در این مطالعه، قاعدۀ سازند آسماری با یک ناپیوستگی فرسایشی بر‌ سازند شهبازان قرار دارد. فعالیت‌های کوهزایی پس‌روی دریای اوخر ائوسن و رخنمون‌یافتن (ناشی از تاثیرات فاز کوهزایی پیرنه) موجب فرسایش و رخنمون تحت جوى بخش فوقانی سازند شهبازان شده است. در این مطالعه برای اولین بار، ناپیوستگی بین سازند‌های آسماری و شهبازان براساس شواهد پالئومیکروکارست در زاگرس شناسایی شده است. وجود آهک‌های قلوه‌ای، گسترش کارست و خاک‌‌های قرمز در این توالی، شاهدی بر وجود شرایط بارش شدید در زمان ائوسن پسین است. براساس مطالعات و شرایط تشکیل میکروکارست‌، این بخش از پلتفرم عربی در زمان ائوسن پسین متاثر از فازهای کوهزایی و خشکی‌زایی آلپی پایانی بوده و با توجه به میزان بارش، از‌نظر جغرافیایی در شرایط آب و هوای گرم مرطوب قرار داشته است.

investigation of the baba habib and sultan anticlines in the lurestan sub-basin using biostratigraphy and lithostratigraphy to determine the nature of the pyrenees orogeny in the zagros basin

this investigation aims to examine the available unconformity of the late alpine orogenic phases in the lurestan sub-basin, with particular emphasis on the baba habib and sultan anticlines. the disconformity occurs at the boundary between the shahbazan and asmari formations. biostratigraphic examinations indicate that the shahbazan formation belonged to the middle twhile the asmari formation is dated to the early miocene. the investigated sections indicate prevalent marine deposits from the late eocene. according to research, the late alpine orogenic phases had an exposure - plate during the late eocene, as evidenced by the development of microkarst. based on the amount of precipitation, the study area was located in a hot and humid climate zone.