بررسی تاثیر سرمایه ‌اجتماعی بر بیگانگی از کار ( مورد مطالعه: کارکنان سازمان منطقه ویژه‌اقتصادی انرژی پارس جنوبی)

مقاله حاضر ناظر بر، بررسی تاثیر سرمایه ‌اجتماعی بر بیگانگی از کار کارکنان سازمان منطقه ویژه پارس جنوبی عسلویه ‌است. بدلیل چند بعدی بودن متغییرهای سرمایه ‌اجتماعی و بیگانگی از کار و چگونگی رابطه ‌آن، از آرای صاحب نظرانی چون پاتنام، کلمن، فوکویاما، دورکیم، بلونر و سیمن جهت تدوین چارچوب مدل نظری و فرضیه های تحقیق استفاده شده‌است. مولفه های سرمایه‌اجتماعی(متغیرمستقل) شامل: اعتماد، مشارکت، احساس تعلق، انسجام و هنجارها و ارزش‌های مشترک، و نیز مولفه های بیگانگی ازکار(متغیروابسته) شامل: احساس‌بی قدرتی، احساس‌بی معنایی، احساس‌بی هنجاری، احساس‌ بیزاری و احساس تنهایی می باشد، که همگی مورد سنجش قرار گرفته‌اند. روش تحقیق از نوع علّی و با روش پیمایشی انجام شده ‌است. جامعه‌آماری شامل 1712نفر از کارکنان ازمان در سال 1389 است، که ‌از بین آنان 151نفر از طریق فرمول کوکران، و به روش نمونه گیری تصادفی طبقه‌ای به عنوان نمونه ‌آماری انتخاب شده اند. اطلاعات مورد نیاز با استفاده ‌از پرسشنامه محقق ساخته جمع آوری شده‌ است. یافته‌ها نشان داد که سرمایه ‌اجتماعی رابطه معکوس معناداری با بیگانگی ازکار (578/.-r=) دارد. و باتحلیل رگرسیون چندگانه تاثیرها جمعی و هم زمان متغیرهای مستقل، فقط سه متغیر (اعتماد، مشارکت و هنجارها و ارزش‌های مشترک) توانسته ‌است، وارد معادله رگرسیونی شود، بقیه متغیرها همبستگی کافی با متغیر وابسته نداشت و از معادله خارج شده ‌است. بنابراین متغیرهای باقیمانده توانسته ‌است تقریبا 367/0 از تغییرهای بیگانگی ازکار را تبیین نماید.