سرمایه‌ اجتماعی و باورهای دینی و فرهنگی

بعد از تعاریف نظری سرمایه اجتماعی بوسیله بعضی از دانشمندان و صاحب‌نظران به این نکته تاکید شده است که نه‌تنها مفاهیم سرمایه اجتماعی در مکتب اسلام ساری و جاری بوده است بلکه به معنای واقعی کلمه عوامل مولّفه آن از قبیل سرمایه‌ی فرهنگی، سرمایه‌ی اقتصادی، گروه‌گرایی، اعتماد، همبستگی و . . . چیزهایی نیست که مکتب اسلام به آنها توصیه نکرده باشد. در این راستا با استناد به منابع اسلامی و ماخذ دیگر به این نتیجه رسیده‌ایم که ضمن استفاده بهینه از راهکارهای اصولی و تجارب اندیشمندان دیگر اگر به احکام اسلامی به دقّت عمل شود، هم به تولید و هم حفظ سرمایه اجتماعی پرداخته می‌شود و از انقلاب اسلامی ایران به عنوان نمونه بارزی از سرمایه عظیم اجتماعی یاد شده است که با استفاده از آموزه‌های اصیل مکتب اسلام همه‌ی آنچه را که بعنوان اجزا و عوامل مثبت سرمایه اجتماعی از آنها یاد می‌شود، با حفظ ارزش‌های والای انسانی بکار می‌گیرد . پس با احترام به همه واضعان و اندیشمندان نظریّه‌ی سرمایه اجتماعی با استفاده از مفاهیم علمی آنها نباید از آنچه خود داشته‌ایم غافل باشیم، چون هر وارداتی بدنبال خود فرهنگی را می‌آورد که اگر بومی نشود و با فرهنگ جامعه تطبیق نیابد مشکلاتی را ببار خواهد آورد.