>
Fa   |   Ar   |   En
   بررسی و تحلیل سبک شناسی آوایی خطبه های نهج البلاغه  
   
نویسنده غفوری فر محمد ,خرمی مهدی ,شمس آبادی حسین ,گنجعلی عباس
منبع زبان و ادبيات عربي - 1395 - دوره : 8 - شماره : 15 - صفحه:123 -156
چکیده    سبک شناسی، یکی از رویکردهای نقدی است که در سده ی اخیر، توجه ویژه ای از طرف ادیبان و سخنوران به آن شده است. یکی از مهم ترین موضوعات مورد بررسی در سبکشناسی، بررسی آوایی و یا موسیقایی متن ادبی و به عبارت دیگر سبک شناسی آوایی اثر ادبی است که نحوه ی کاربرد واحدهای آوایی (صدا و آهنگ) در یک موقعیت زبانی و نیز کارکرد بیانی آواهای زبان را بررسی می کند. از جمله متونی که ارزش و شایستگی بررسی و تحلیل سبک شناسی آوایی را دارد، خطبه های نهج البلاغه امیرمومنان علی(ع) است. این خطبه ها دارای موسیقی دلنشین و تاثیرگذاری می باشد که توجه ی بسیاری از اندیشمندان و ادیبان را به خود جلب نموده است، نوشتار حاضر بر آن است، تا عناصر سبک ساز آوایی خطبه های نهج البلاغه و میزان انسجام این عناصر با مفاهیم مورد نظر حضرت را با روش توصیفی ـ تحلیلی مورد بررسی قرار دهد. نتایج حاضر از این نوشتار حکایت از آن دارد که سجع، جناس، نظم آهنگ درونی، تکرار، تضاد و مقابله به عنوان نمود های برجسته ی عناصر آوایی در خطبه ها هستند که علاوه بر موسیقی گوش نواز، امکان استنباط معانی و مفاهیم مورد نظر حضرت را فراهم می کنند.
کلیدواژه سبک شناسی آوایی، خطبه های نهج البلاغه، عناصر آوایی
آدرس دانشگاه کوثر, ایران, دانشگاه حکیم سبزواری, ایران, دانشگاه حکیم سبزواری, ایران, دانشگاه حکیم سبزواری, ایران
پست الکترونیکی abbasganjali@yahoo.com
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved