مروری بر کاربرد کاتچین، اسید فرولیک و عصاره دانه انگور برای بهبود رنگ و کیفیت میگو (litopenaeus vannamei)

میگو به عنوان یکی از مهم‌ترین منابع غذایی در جهان محسوب می‌شود که دارای ارزش اقتصادی زیادی می‌باشد. اما کاهش ویژگی های حسی و تغییر رنگ یکی از مشکلات عمده در گونه های تجاری میگو بوده و می‌تواند اثرات منفی بر ظاهر، کیفیت، ماندگاری، ارزش اقتصادی و پذیرش محصول توسط مصرف کنندگان داشته باشد. بنابراین برای جلوگیری از تغییر رنگ و ضرر اقتصادی ناشی از آن کاتچین، اسید فرولیک و عصاره دانه انگور برای عمل‌آوری میگو بررسی شدند. مطالعه حاضر به بررسی عوامل موثر بر ایجاد لکه سیاه، مکانیسم تشکیل لکه سیاه، مکانیسم‌ ترکیبات گیاهی روی پیشگیری از تشکیل لکه‌های سیاه، روش‌های جلوگیری از ظاهر شدن این لکه‌ها، اثرات ترکیبات گیاهی روی بهبود ویژگی‌‌های حسی (رنگ)، میکروبی و شیمیایی در میگوی پرورشی می‌پردازد. این ترکیبات از پلی فنل‌های طبیعی بوده که علاوه بر خاصیت آنتی‌اکسیدانی و جلوگیری از کاهش ویژگی‌های حسی و شیمیایی دارای خواص ضد باکتریایی بوده و اثرات آن‌ها علیه باکتری‌های استافیلوکوکوس و کلی‌فرم به اثبات رسیده است. نتیجه‌گیری شد که کاتچین 0.1 درصد، اسید فرولیک 3 درصد و عصاره دانه انگور 1 درصد قادر به جلوگیری از فعالیت آنزیم پلی فنل اکسیداز ، تغییر رنگ و بروز لکه سیاه در میگو هستند، و کاربرد آن‌ها به جای متا بی سولفیت سدیم برای جلوگیری از بروز ملانوزیز به صنعت عمل آوری میگو پیشنهاد می‌شود. از یافته‌های قابل ترویج این مطالعه می‌توان به عمل‌آوری میگو با ترکیبات گیاهی برای جلوگیری از تغییر رنگ و تشکیل لکه سیاه اشاره کرد.