کودکان رنج‌کش‌‌ و تقلای اخلاقی: پژوهشی مردم‌‌شناختی در محله‌ای حاشیه‌نشین در تبریز

آثار مردم‌نگارانۀ‌ اولیه کودکان را دریافت‌کنندگان‌‌ منفعل فرهنگ بازنمایی می‌کردند‌‌، اما آثار اخیر آن‌ها را همچون سوژه‌هایی‌‌ تجربه‌کننده‌‌ و دارای معنا و ارزش می‌دانند‌‌ که باید برای علم اجتماعی جدی گرفته شوند. این مقاله با تکیه بر پژوهش میدانی مردم‌نگارانه‌‌، چگونگی تجربۀ کودکی در یک محلۀ‌‌ حاشیه‌نشین‌‌ را بررسی می‌کند. تحقیق میدانی‌‌ در محلۀ‌‌ قُپانلار در تبریز طی سال‌های‌‌ 1394 تا 1399 انجام شده و جمع‌آوری داده‌ها از طریق مشارکت، مشاهده و گفت‌وگو صورت گرفته است.  این مطالعۀ مردم‌شناختی‌‌ بر شرایط واقعی زیست کودکان، انتظارات خانواده‌ها‌‌ و سازمان‌های‌‌ غیردولتی از آن‌ها و واکنش کودکان به زندگی فقیرانه متمرکز است.روایت مردم‌نگارانۀ‌‌ کودکان حاشیه‌نشین‌‌ از دوران جنینی آغاز می‌شود‌‌؛ زمانی که کودکان تحت تاثیر کالایی‌سازی‌‌ خدمات بهداشتی، دچار ضعف و نقص می‌شوند‌‌. سپس کودکان گرسنگی و میل‌های سرکوب‌شده را تجربه می‌کنند. آن‌ها دوران بیکاری شدید پدرهای کارگر و زندگی در کوچه‌های صدپله‌ای و خانه‌های روی تپه‌ها با سقف‌های ترک‌خورده و در حال ریزش را تجربه می‌کنند. کودکان قُپانلار به هفت‌سالگی‌‌ که می‌رسند‌‌، قربانی خشونت نمادین سازمان‌های‌‌ غیردولتی و خانواده‌هایشان‌‌ می‌شوند‌‌؛ چون در شرایط کالایی‌سازی‌‌ آموزش، سبک زندگی طبقات بالاتر بر آن‌ها تحمیل می‌شود. با وجود این، واکنش کودکان به چنین شرایطی «تقلایی اخلاقی» است. آن‌ها که پدر و مادرهایشان  را در رویارویی با فقر تنها می‌یابند‌‌، با دوختن کفش و زباله‌گردی، از آن‌ها حمایت می‌کنند. 

suffering children and ethical struggles: an anthropological research in a marginalized neighborhood in tabriz

the early ethnographic works portrayed children as passive recipients of culture; however, more recent studies consider them as experiencing subjects endowed with meaning and value, deserving serious attention in social science. this article, drawing on ethnographic fieldwork, examines how childhood is experienced in a marginalized neighborhood. the fieldwork was conducted in the ghapanlar neighborhood of tabriz from 2015 to 2020, with data collected through participation, observation, and interviews.this anthropological study focuses on the actual living conditions of children, the expectations of their families and ngos, and the children's responses to life in poverty. the ethnographic narrative of marginalized children begins from the prenatal stage, where children, affected by the commodification of healthcare services, face vulnerabilities and deficiencies. subsequently, they experience hunger and repressed desires while living through periods of severe unemployment among their laborer fathers, navigating alleys with numerous steps, and residing in hillside homes with cracked, crumbling roofs. by the age of seven, ghapanlar’s children fall victim to the symbolic violence of ngos and their families due to the commodification of education, which imposes the lifestyle of higher social classes upon them. nevertheless, the children's response to such conditions is described as a ethical struggle. finding their parents helpless in the face of poverty, these children support them by sewing shoes and scavenging waste.