بررسی و مقایسه برخی از پارامترهای محیطی آب در سواحل ایرانی منطقه جنوبی دریای خزر

این مطالعه به بررسی برخی پارامترهای محیطی آب سواحل ایرانی منطقه جنوبی دریای خزر طی چهار فصل در هشت نیم خط عمود بر ساحل در سال 1388 می پردازد. تعداد 480 نمونه آب در لایه های مختلف، نمونه برداری گردید و سپس پارامترهای محیطی آب با روش استاندارد اندازه گیری شده است. نتایج این تحقیق نشان داد که میانگین دمای آب برابر 32/0±67/18درجه سانتی گراد بوده است و کمترین و بیشترین دما به ترتیب مربوط به فصول زمستان (40/6) و تابستان (60/27) ثبت گردید. همچنین شکست دمایی در محدوده 12 تا 15 درجه سانتی گراد در لایه 20 تا 50 متری به ثبت رسیده است. میانگین شوری در این منطقه به ترتیب برابر17/0±04/11 گرم بر لیتر بوده است. همبستگی بین دما و شوری آب با استفاده از آنالیز پیرسون معنی دار و مثبت بوده است، به طوری که حداکثر شوری در نواحی مختلف در فصل تابستان و حداقل در فصل زمستان مشاهده گردید. همچنین میانگین شفافیت برابر 21/0±35/4 متر بوده است که نسبت به سال قبل کاهشی کمی را نشان داد، اما ph با میانگین 01/0±43/8 نسبت به سال قبل روند افزایشی داشته است. میانگین میزان اکسیژن محلول در طول سال در لایه نوری برابر 06/0±72/5 میلی لیتر در لیتر و اشباعیت (do%) 1±130 درصد بوده است. میانگین درصد اشباعیت اکسیژن لایه نوری در سال 1375 برابر 5±104 درصد بوده است. اما در سال های 1383 ، 1387 و تحقیق حاضر (یک دهه بعد از ورود شانه دار) این مقدار از مرز 120 درصد در لایه نوری گذشته است. این تغییرات می تواند احتمالاً شاهدی بر تغییر سطح تروفیکی از الیگوتروف در دوره قبل از ورود شانه دار به حالت مزو- یوتروف در بعد از ورود شانه دار و تاکنون بوده باشد.