تعیین اقلیم آسایش شهرستان لاهیجان به منظور گردشگری با تاکید بر توان زیست محیطی

نظر به آن که انتخاب مکان مناسب برای فعایت های گردشگری که مبتنی بر اصول آمایش سرزمین باشد، امکان کاهش میزان اثراتزیست محیطی نامطلوب را فراهم می سازد، در مطالعه حاضر تلاش شده است تا با توجه به قابلیت های اکولوژیک و عوامل پیش برنده وبازدارنده در سطح شهرستان لاهیجان، پهنه بندی مناسبی برای فعالیت های گردشگری صورت گیرد و نواحی دارای تناسب شناسایی شوند.در شناسایی پهنه های مناسب برای گردشگری و توسعه (gis) هدف تحقیق، تعیین مدل مناسبی مبتنی بر سیستم اطلاعات جغرافیاییفعالیت های مربوط به گردشگری براساس مدل های اکولوژیک موجود در ایران و جهان می باشد. بدین منظور، در ابتدا معیارهای موثر درتصمیم گیری برای انتخاب مکان ها و پهنه های مناسب براساس مدل های اکولوژیک موجود در ایران شناسایی و برای هر یک از معیارها لایه هایتولید شده ،(vector) در قالب مدل داده بردار gis رقومی با مقیاس مناسب تهیه گردید. آماده سازی معیارها به صورت لایه های اطلاعاتیاست. لایه های رقومی تهیه شده برای تشکیل واحدهای شکل زمین و واحدهای زیست محیطی با استفاده از منطق بولین و با استفاده از توابع9 تلفیق شده اند. روش تجزیه و تحلیل و جمع بندی اطلاعات و لایه های به دست آمده بر پایه / نسخه 2 arc gis همپوشانی در محیط نرم افزار37 درصد از اراضی / تجزیه و تحلیل سیستمی بوده و روش ارزیابی از نوع ارزیابی چندعامله بوده است. نتایج این مطالعه نشان می دهد که 759 درصد از اراضی شهرستان دارای قابلیت برای تفرج متمرکز می باشند. همچنین در / شهرستان دارای قابلیت و توان برای تفرج گسترده و 7طول فصل بهار و پاییز در تمام ساعات شبانه روز شرایط مناسبی از لحاظ آسایش انسان برقرار است (به استثنای ماه خرداد) و در ماههای فصلتابستان شرایط آسایش اقلیمی در طول روز در شرایط مناسبی قرار ندارد.