جداسازی سویه های Streptomyces مقاوم به مس و جیوه از رسوبات و آب های ساحلی مناطق مختلف شرق استان گیلان

توسعه فعالیت های صنعتی، معدنی و فلزکاری باعث شده تا میزان زیادی فلزات سنگین وارد دریا و نهایتاً رسوبات بستر دریا شوند و در این محیط ها، میکروارگانیسم ها به فلزات، مقاوم گردند و با توجه به اهمیت streptomyces در تولید متابولیت های ثانویه و آنزیم و احیای فلزات، در این مطالعه به جداسازی استرپتومایسس های مقاوم به فلزات مس و جیوه از رسوبات و آب های ساحلی دریای خزر پرداخته شده است. نمونه های آب و رسوبات از 5 منطقه ساحلی از اعماق 10، 20 و30 سانتیمتری به طور استریل جمع آوری شده و به منظور جداسازی استرپتومایسس ها در محیط های starch casein agarو kuster`s agar کشت داده شدند. از آزمایشات بیوشیمیایی از جمله تست لیپاز، هیدرولیزکازیین، هیدرولیز نشاسته، تجزیه ژلاتین، احیای نیترات و تخمیر قندها و... برای شناسایی streptomyces استفاده شد و جهت بررسی استرپتومایسس های مقاوم به فلزات مس و جیوه روش های micro dilution و چاهک گذاری به کار برده شد، همچنین میزان فلزات سنگین در نواحی مختلف آب های ساحلی با روش اسپکتروفتومتری جذب اتمی اندازه گیری شد. از مجموع 41 streptomyces ایزوله شده از مناطق ساحلی 7 سویه ( %07/17) مقاوم به مس تا غلظت mg/l 1000 مس و 4 سویه (%75/9) مقاوم به جیوه می باشد که سویه های c9، d11 و e16 تا غلظت mg/l 20 و سویه c2 تا غلظت mg/l 40 جیوه مقاوم می باشند با توجه به پیدایش streptomyces مقاوم به فلزات سنگین مس و جیوه در دریای خزر این احتمال می رود که بتوان از آن ها در زیست پالایی استفاده کرد.