بهینه سازی تولید آزمایشگاهی زایلیتول توسط مخمر Pichia guilliermondii DSMZ 6381

زایلیتول، یک قند الکل 5 کربنه طبیعی است که به دلیل قدرت شیرین کنندگی اش(که به اندازه سوکروز، زیاد است) و کاربردهای بالقوه اش به عنوان کاهش دهنده پوسیدگی دندان و منبع کربوهیدرات مستقل از انسولین برای افراد دیابتی وابسته به انسولین، در صنایع دارویی و غذایی، بسیار به آن اهمیت داده شده است. هدف از این تحقیق بهینه سازی ترکیبات محیط و شرایط کشت جهت بالا بردن تولید زایلیتول توسط مخمر pichia guilliermondii dsmz 6381 بود. ابتدا با استفاده از روش تغییر یک فاکتور در یک زمان (one-factor-at-a-time) اثر منابع کربنی و نیتروژنی مختلف همچنین شرایط محیط کشت، در تولید بررسی گردید. سپس بهینه سازی منابع غذایی به روش آنالیز آماری تاگوچی طی دو مرحله انجام پذیرفت. ابتدا اثر منابع کربنی مختلف مانند زایلوز، فروکتوز، رافینوز، لاکتوز، مانیتول، مالتوز، سوکروز، گالاکتوز و گلوکز در تولید زایلیتول توسط این مخمر بررسی شد. پس از آن اثر منابع نیتروژنی پیچیده و معدنی مختلف مانند آب پنیر، عصاره مخمر، پپتون، نیترات پتاسیم، نیترات سدیم و نیتریت سدیم در تولید زایلیتول توسط این مخمر بررسی شد. نتایج نشان داد که از میان منابع کربنی، زایلوز به عنوان بهترین منبع کربن است. از میان منابع نیتروژنی، پپتون و عصاره مخمر به عنوان بهترین منابع نیتروژنی شناخته شدند. بهترین دما، درصد تلقیح و ph به ترتیب c ?30، 7 درصد حجمی/ حجمی(v/v%) و 6 بود. با توجه به نتایج به دست آمده، میزان تولید زایلیتول در محیط پایه %25/51 بود که با بهینه سازی شرایط تولید پس از انجام روش تغییر یک فاکتور در یک زمان و تاگوچی به ترتیب به میزان %68 و %89 افزایش یافت.