بررسی ساختار ژنتیک جمعیت گاو ماهی سرگنده (Neogobius gorlap) دریای خزر در سواحل استان‏های گلستان و مازندران با استفاده از نشانگرهای ریزماهواره‏ای

به منظور مطالعه ساختار ژنتیک جمعیت‌های گاو ماهی سرگنده (neogobius gorlap) با استفاده از نشانگرهای ریزماهواره‏ای، تعداد 100 نمونه ماهی از سواحل استان‏های گلستان و مازندران جمع‏آوری شد. dna ژنومی نمونه‌ها از بافت نرم باله ماهی به روش فنل- کلروفرم استخراج و سپس کمیت و کیفیت dna استخراج شده با استفاده از بیوفتومتر و الکتروفورز ژل آگارز 1 درصد تعیین شد. واکنش pcr با استفاده از 6 جفت پرایمر میکروستلایت صورت گرفت. محصول pcr با استفاده از ژل پلی آکریل آمید 8% الکتروفورز و با نیترات نقره رنگ‏آمیزی شد. مقادیر مربوط به فراوانی آللی، تعداد آلل‏های واقعی و موثر، هتروزایگوسیتی مشاهده شده و مورد انتظار، میزان شباهت و فاصله ژنتیکی، تعادل هاردی- واینبرگ، مقادیر fst, rst و جریان ژنی بر اساس آزمون amova با استفاده از نرم افزار ژنتیکی gene alex محاسبه گردید. نتایج بدست آمده نشان داد که هر 6 جایگاه ریزماهواره‏ای بررسی شده در گاوماهی سرگنده پلی‌مورف بودند. میانگین تعداد آلل‏های مشاهده شده و موثر به ترتیب 41/12 و 02/8 بوده و میانگین هتروزیگوسیتی مشاهده شده و مورد انتظار به ترتیب 695/0 و 845/0 محاسبه شد. بر اساس نتایج بدست آمده در هر دو منطقه مازندران و گلستان و در جایگاه‏های مختلف بجز جایگاه‏های ng71، ng111 و ng215 در سواحل گلستان انحراف از تعادل هاردی- واینبرگ مشاهده شده است (001/0 < p). همچنین مقدار fst بین نمونه‌های سواحل گلستان و مازندران 034/0 و مقدار nm بین دو منطقه 726/8 بود. فاصله ژنتیکی و شباهت ژنتیکی بین نمونه‏های دو منطقه 354/0 و 702/0 بود. با توجه به مقدار fst حاصل از آزمون amova، تنوع ژنتیکی بین نمونه‏های سواحل مازندران و گلستان معنی‏دار بوده است (01/0 < p). بر این اساس می‏توان عنوان نمود که 2 گروه ژنتیکی متفاوت از این گونه در حوضه جنوبی دریای خزر( سواحل مازندران و گلستان) وجود دارد.