تحلیل الگوی صورت‌بندی و دستورکارگذاری مسائل خط‌مشی استانی: مطالعه موردی استان زنجان

خط‌مشی‌ استانی موثر نیازمند شناسایی دقیق مسائل استانی و دستورکارگذاری در تصمیم‌گیری است؛ با این حال،پژوهش‌های انجام شده اغلب بر سطح ملی متمرکز بوده و از سازوکارهای استانی غفلت کرده‌اند. این مطالعه با هدف شناخت الگوی شناسایی مسائل و دستورکار خط‌مشی استانی در استان زنجان، عوامل شکل‌دهنده این فرایند را تحلیل کرده است. با بهره‌گیری از رویکرد گلیزری در نظریه داده‌بنیاد و چارچوب شش‌گانه سی (c6)، داده‌های کیفی حاصل از مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته از طریق کدگذاری باز، محوری و انتخابی تجزیه و تحلیل شد که منجر به شناسایی 111 کد، 55 مفهوم و 15 مقوله اصلی گردید. یافته‌ها حاکی از آن است که الگوی محوری «شناسایی مسائل و دستورکارگذاری استانی» تحت تاثیر تمرکزگرایی نهادی_سیاسی، گسست‌های اجتماعی_ فرهنگی و آرایش قدرت ذی‌نفعان شکل می‌گیرد. عواملی نظیر ظرفیت محدود اقتصادی-فناورانه، فرهنگ سازمانی ناکارآمد، شکاف هماهنگی دستگاهی و کمبود مهارت انسانی، تصمیم‌گیری مبتنی بر شواهد را مختل کرده‌اند؛ رخدادهای برانگیزاننده (مانند بحران‌های اجتماعی) و دگرگونی‌های جمعیتی-زیست‌محیطی، فرایند را به واکنش‌های مقطعی سوق داده و به ناکارآمدی خط‌مشی استانی و اولویت‌بندی گزینشی مسائل منجر شده‌اند. این مطالعه با تحلیل استانی و تاکید بر نقش شبکه‌های غیررسمی، خلا مطالعه‌های پیشین را پر می‌کند. پیشنهادهای پژوهش شامل استقرار سامانه‌های رصد مشترک، تقویت شوراهای مشارکتی با حضور ذی‌نفعان، بهره‌گیری از فناوری کلان‌داده و مدل‌های تصمیم‌گیری برای ارتقای هماهنگی و شفافیت است.

analysis of the model of formulation and agenda-setting of provincial policy issues: a case study of zanjan

this study develops a model for identifying provincial issues and setting the policy agenda in zanjan, addressing the research gap in provincial-level analysis. using a glaserian grounded theory approach and the six c's framework, qualitative data from semi-structured interviews were analyzed through open, axial, and selective coding, yielding 111 codes, 55 concepts, and 14 core categories. findings indicate that provincial issue identification and agenda setting is shaped by institutional-political centralization, socio-cultural disjunctions, and stakeholder power dynamics. key barriers to evidence-based decision-making include limited economic-technological capacity, inefficient organizational culture, coordination gaps among agencies, and a shortage of skilled human capital. triggering events, such as social crises, and demographic-environmental shifts often lead to reactive, short-term policymaking, causing governance inefficiencies and selective issue prioritization. the study highlights the role of informal networks and recommends establishing joint monitoring systems, strengthening participatory councils with guilds and academics, and leveraging big data technology to enhance inter-agency coordination and transparency, thus improving provincial governance and policy effectiveness.