درنگی در جرم انگاری «قاچاق مکالمات تلفنی بین المللی»

قاچاق مکالمات تلفنی بین المللی، عنوان مجرمانه پیش بینی شده در ماده 752 قانون مجازات بخش تعزیرات (ماده 24 قانون جرایم رایانه ای) است. علی رغم جرم انگاری این رفتار در قانون جرایم رایانه ای به عنوان یکی از جرائم محض سایبری، هم به جهت تمایز متن این ماده از قسمت جرایم، و هم به دلیل ماهیّت رفتار، نمی توان بزه مذکور را یک جرم رایانه ای و یا حتی مخابراتی دانست. در اصل، این بزه، نوعی دریافت خدماتی است که به طور انحصاری در اختیار دولت قرار گرفته و این خدمات، رایانه ای و مخابراتی اند؛ از اینرو قاچاق مکالمات تلفنی بین المللی از جهت ماهیّت عمل، با دیگر گونه های قاچاق تفاوتی ندارد ولی به جهت شیوه انجام رفتار و نیز ملاک «مرز» که در قاچاق به عنوان یک عنصر بنیادین مطرح می شود تمایزاتی دارد. این تحقیق به روش توصیفی تحلیلی تلاش کرده ضمن تبیین مبانی فقهی جرم قاچاق، با خوانشی حقوقی از جرم قاچاق مکالمات تلفنی بین المللی به این نتیجه دست یابد که بزه مذکور ارزش جرم انگاری داشته و در زمره جرایم عمدی محسوب می گردد، به طوری که وجود عنصر «عمد» در برقراری ارتباط مخابراتی با خارج از کشور و «علم» به ایجاد ارتباط از طریق اشغال پهنای باند اینترنت کشور، برای تحقق ارتکاب چنین بزه ای ضروری است. از این رو بزه مذکور با رویکرد افتراقی موجود، نیازمند تقنین از سوی قانونگذار است تا ابهامات و چالش های آن هم از جهت تبیین ارکان جرم برطرف گردد.

a pause for reflection on the criminalization of international telephone call smuggling

nternational telephone call trafficking is a criminal offense stipulated under article 752 of the islamic penal code (discretionary punishments section), corresponding to article 24 of the computer crimes act of 2009. despite the criminalization of this conduct under the computer crimes act as one of the pure cyber offenses, due to both the distinct wording of the article and the nature of the conduct, this offense cannot be classified strictly as a cybercrime or even a telecommunications crime. essentially, the offense constitutes the unauthorized receipt of services that are exclusively reserved for the state—services that are both computerized and telecommunications based. therefore, in terms of the nature of the act, international telephone call trafficking does not differ from other types of smuggling. however, due to the method of commission and the criterion of borders, which is a foundational element in smuggling offenses, certain distinctions arise. this study, using a descriptive analytical method, seeks to clarify the jurisprudential foundations of the crime of smuggling, and through a legal interpretation of international telephone call trafficking, concludes that the aforementioned offense is legitimately subject to criminalization and must be considered an intentional crime. it argues that the presence of intent to establish telecommunications contact with a foreign country, along with knowledge of using national internet bandwidth for this purpose, is essential for the materialization of this crime. therefore, due to the current differential approach, this offense necessitates specific legislation by the lawmaker to resolve its ambiguities and challenges particularly with respect to the clarification of its criminal elements.