اثر آموزش مادران با رویکرد آدلر- درایکورس بر بهبود علائم کودکان مبتلا به اختلال لجبازی- نافرمانی مقابله‌ای

پیش‌زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش مادران با رویکرد آدلر- درایکورس بر بهبود علائم کودکان مبتلا به اختلال لجبازی- نافرمانی مقابله‌ای انجام شد.مواد و روش کار: پژوهش حاضر نیمه تجربی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه کودکان مبتلا به اختلال لجبازی- نافرمانی مقابله‌ای بود که به کلینیک روانشناسی شهر اردبیل در سال 1402 مراجعه کردند. از میان این جامعه، به روش نمونه‌گیری در دسترس، 40 کودک مبتلا به اختلال لجبازی- نافرمانی مقابله‌ای انتخاب شدند و به‌صورت تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل (هر گروه 20 نفر) قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه درجه‌بندی لجبازی- نافرمانی مقابله‌ای (oddrs) جمع‌آوری شد. آزمودنی‌های گروه مداخله پروتکل آدلر - درایکورس را به مدت 10 جلسه و هر هفته دو بار به مدت 60 دقیقه دریافت کردند. گروه کنترل مداخله‌ای را دریافت نکرد. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار spss نسخه 25 و آزمون تحلیل واریانس انجام شد.یافته‌ها: نتایج نشان داد که میانگین نمره لجبازی- نافرمانی مقابله‌ای شرکت‌کنندگان در پیش‌آزمون گروه مداخله و کنترل به ترتیب 1.37± 17.25 و 1.48±16.25 و در پس‌آزمون گروه مداخله و کنترل به ترتیب 1.35 ±11.40 و 1.31 ± 15.25 بود. همچنین نتایج نشان داد که تفاوت معناداری بین گروه‌ها در علائم اختلال لجبازی نافرمانی مقابله‌ای وجود دارد. گروه مداخله از علائم کمتری در مقایسه با گروه کنترل برخوردار بود (0.05>p)بحث و نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج به‌دست‌آمده، می‌توان گفت پروتکل آدلر - درایکورس در بهبود علائم کودکان مبتلا به اختلال لجبازی- نافرمانی مقابله‌ای اثربخش بودند. لذا از این مداخله برای بهبود علائم کودکان مبتلا به اختلال لجبازی- نافرمانی مقابله‌ای می‌توان استفاده کرد.

the effect of training mothers based on adler-dreikurs' approach on improving symptoms of children with oppositional defiant disorder

background & aim: the study aimed to assess the effectiveness of training mothers using adler-dreikurs’s approach to alleviate symptoms in children with oppositional defiant disorder.materials & methods: the current research was semi-experimental with a pre-test-post-test design and a control group. the population included children with oppositional defiant disorder in ardabil city who were referred to the psychology clinic in ardabil city in 2023. forty children with oppositional defiant disorder were selected by convenience sampling and randomly placed in the intervention and control groups (20 people in each group). data were collected using the oppositional defiant disorder rating scale (oddrs). the intervention group received the adler-drycourse protocol for 10 sessions and twice a week for 60 minutes in each session. the control group did not receive any intervention. data was analyzed using spss software version 25.results: the results revealed that before the intervention, the mean score of oppositional defiant disorder for the participants in the intervention group was 17.25 ± 1.37, while it was 16.25 ± 1.48 for the control group. after the intervention, the mean score for the intervention group decreased to 11.40 ± 1.35, whereas it was 15.25 ± 1.31 for the control group. the results indicated a significant difference between the groups in symptoms of children with oppositional defiant disorder. the intervention group exhibited lower symptoms compared to the control group (p<0.05).conclusion: it may be concluded from the results that the intervention of mothers based on adler-dreikurs’ approach was effective in improving the symptoms of children with oppositional defiant disorder. therefore, this intervention can be used to improve the symptoms of children suffering from oppositional defiant disorder.