جلوۀ تهی در عرفان اسلامی و ذن بودایی و تجلی آن در معماری ایران و ژاپن
|
|
|
|
|
|
|
|
نویسنده
|
امیرزاده دانا الناز ,ورمقانی حسنا
|
|
منبع
|
مطالعات عرفاني - 1402 - شماره : 37 - صفحه:53 -78
|
|
چکیده
|
هنر اسلامی، ریشه در اندیشۀ اسلام و نمود نگاه عرفانی به هستی و آخرت دارد و تبلور سیر وحدت به کثرت است که به نوعی در معماری اسلامی تجلی یافته است؛ اما هنر ذن، محصول سلوک و روشنشدگی در لحظۀ ساتوری و بیانگر تهی پرمعناست و در بستر باغ شن و معماری ژاپنی ظهور یافته است. هر دو اندیشه، شهودی است و اندیشه، تهی از مبانی اصلی هنر و باورهای آنهاست. بنابراین این سوال مطرح است که اندیشۀ ذن و عرفان اسلامی چه اشتراک و تفاوتهایی باهم دارند و اندیشۀ تهی در هر دو آیین چه معنایی مییابد؟و با توجه به این باور، تهی چه قالب و فرمی در هر دو آیین یافته و تجلی آن در هنر و معماری هر سرزمین کدام است؟ هدف این پژوهش، شناخت و مقایسۀ صورت و سیرت مفهوم تهی در فرهنگ ایران و ژاپن و نوع تجلی آن در معماری هر دو سرزمین است. بنابراین، در این پژوهش بهشیوۀ تحلیلیتفسیری به تطبیق اندیشۀ تهی در جهانبینی و باور هر دو آیین و تجلی آن در معماری هر دو سرزمین میپردازد.
|
|
کلیدواژه
|
تهی، عرفان اسلامی، ذن بودایی، معماری اسلامی، معماری ژاپنی
|
|
آدرس
|
دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین, دانشکده معماری و شهرسازی, گروه معماری, ایران, دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین, دانشکده معماری و شهرسازی, ایران
|
|
پست الکترونیکی
|
h.varmaghani@qiau.ac.ir
|
|
|
|
|
|
|