پیامدهای رفاهی تحریم‌های نفتی ایران: کاربرد مدل تعادل عمومی قابل‌محاسبه‌ی پویا

کشور ایران طی سال‌های طولانی با تحریم‌های گوناگون روبه‌رو بوده است. بررسی شاخص‌های کلان اقتصادی نشان می‌دهد این تحریم‌ها اثرات منفی در حوزه‌های مختلف اقتصادی  و اجتماعیِ ایران داشته است. در این پژوهش به بررسی میزان تاثیر تحریم‌ها بر رفاه خانوارها پرداخته‌ایم. برای این منظور در قالب سه سناریویِ کاهشِ 60، 65 و 70 درصدی صادرات نفت، اثرات تحریم بر رفاهِ ایران بر مبنای شاخص تغییرات معادل و اجزاءِ آن با استفاده از مدل تعادل عمومی قابل‌محاسبه‌ی پویا بررسی شده است. نتایج به‌دست‌آمده نشان می‌دهد اعمال تحریم‌ها باعث کاهش رفاه بر مبنای شاخص ev در ایران شده و تداوم و تشدید تحریم‌ها میزان کاهش رفاه در ایران را افزایش داده است. همچنین اجزاء رفاهیِ «کارایی تخصیص»، «مواهب مالکیت سرمایه»، «رابطه پس‌انداز-سرمایه‌گذاری»، «تغییرات جمعیتی» و «رابطه مبادله» جزءهایی بوده‌اند که به دلیل تحریم‌ها به ترتیب بیشترین اثر را در کاهش رفاه تغییرات معادل ev در ایران داشته‌اند و اجزاء «تغییرات فناورانه» و «موقوفات غیر قابل انباشت» تحت تاثیر تحریم‌های اعمالی نه‌تنها باعث کاهش رفاه نگردیده‌اند بلکه آن را بهبود بخشیده‌اند. با توجه به نتایج به دست آمده توصیه‌های سیاستی از جمله؛ «تلاش برای کاستن از شدت تحریم‌ها و رفع کامل آن‌ها»، «کاهش هزینه‌های تولید»، «اتخاذ روش‌های غیرتورمی جبران کاستی‌های رفاهی خانوارها» و... برای افزایش رفاه در ایران پیشنهاد شده است.

welfare consequences of imposing oil sanctions in iran: applying dynamic computable general equilibrium model

iran has been facing various sanctions for many years. a study of macroeconomic indicators shows that these sanctions have had negative effects on various economic and social areas of iran. in this study, we have examined the impact of sanctions on household welfare. for this purpose, in the framework of three scenarios of a 60, 65, and 70 percent reduction in oil exports, the effects of sanctions on iran’s welfare have been examined based on the equivalent change index and its components using a dynamic computable general equilibrium model. the results obtained show that the imposition of sanctions has caused a decrease in welfare based on the ev index in iran, and the continuation and intensification of sanctions has increased the rate of decline in welfare in iran. also, the welfare components of allocation efficiency, capital ownership benefits, savings-investment relationship, demographic changes and exchange relations have been the components that have had the greatest effect on reducing the welfare of ev equivalent changes in iran due to sanctions, and the components of technological changes and non-accumulating endowments under the influence of the imposed sanctions have not only not reduced welfare but have improved it. according to the results obtained, policy recommendations such as; efforts to reduce the severity of sanctions and completely remove them, reducing production costs, adopting non-inflationary methods to compensate for the welfare shortcomings of households, etc. have been proposed to increase welfare in iran.