کلیات نزد لاک و بارکلی

کلیات در طول تاریخ فلسفه یکی از مهم ترین و بحث‌برانگیزترین مسایل بوده است. برخی تا اندازه‌ای به آن اهمیت داده‌ و که آن را وجه تمایز انسان از حیوان دانسته‌ اند و برخی دیگر آن را در حد یک نام تنزل داده‌اند. اهمیت این موضوع در ادوار مختلف تاریخ فلسفه متفاوت بوده، اما در دورۀ قرون وسطی بسیار بیش از سایر دوره‌ها به این موضوع اهمیت داده می شده است. لاک و پس از او، بارکلی که هر دو میراث‌دار فلسفۀ قرون وسطی نیز بودند، ناگزیر به این موضوع پرداخته‌ و نظریات بدیعی را در این باب ارائه کرده اند. این مقاله به بحث دربارۀ نظریات این دو فیلسوف اختصاص دارد. در ابتدا نظریۀ لاک و مشکلات آن و سپس آن نظریۀ بارکلی و نقاط قوت و ضعف آن بیان می‌شود و در ادامه، یک طریق میانه برای توصیف کلیات ارائه خواهد شد که جامع نظر هر دو فیلسوف و دربرگیرندۀ نقاط قوت هر دو خواهد بود.

General to Locke & Berkeley

Abstract In history of philosophy, the universals are considered to be one of the most important and controversial problems. A group of thinkers has highlighted   to be mark of difference between human and animal while some others have degraded it to a mere name. Importance of this issue was different in various ages but in medieval ages it enjoyed more importance. Locke and then Berkley, who considered to be the heir of medieval philosophy, inevitably discussed it and propounded new theories. This article is an attempt to discuss these theories.  At first, Locke's theory and its problem were treated and then Berkley's theory was explored with reference to its strong and weak points. Then a middle way is propounded to describe the universals as viewed by both philosophers including their strong points.