درآمدی بر فکر شرق و غرب در تفکر هایدگر

هایدگر پس از وجود و زمان مهم‌ترین مباحث فلسفه خود را با به‌کاربردن مداوم تعابیری چون اروپایی، مغرب زمینی و غربی به بحث در باره غرب بر‌می‌گرداند. همچنین او در اولین سال‌های فعالیت دانشگاهی‌اش در آغاز دهه بیست قرن گذشته اغلب به اشپنگلر و کتاب افول مغرب زمین او می‌پردازد. همین‌ها حاکی است از موضوعیت «مسیله غرب» در فلسفه او. از سوی دیگر هایدگر بخصوص بعد از جنگ دوم جهانی به گفتگو با شرق پرداخته‌است، گفتگویی که مهم‌ترین اصطلاحات فلسفی‌اش مثل وجود، عدم، دازاین، مابعدالطبیعه و… را در آن به میان می‌آورد. درعین‌حال رابطه او با شرق آسیا هم دیرینه بوده و به همان اوایل دهه بیست قرن قبل برمی‌گردد. این‌ها نیز حکایت از موضوعیت «مسیله شرق» در فلسفه او می‌نماید. نکته سوم آنکه این دو مسیله درهم تنیده‌اند، یعنی می‌باید آن دو را در مسیله واحد «شرق و غرب» با هم فهمید. نوشته حاضر می‌کوشد با اشاره اجمالی به گستردگی ارتباط مسیله واحد شرق و غرب با اهم مسایل فلسفه هایدگری این نظریه را پیش بنهد که این مسیله نشان‌دهنده راه فکری این متفکر بزرگ است و از‌این‌رو می‌باید آن را مبنای فهم و تفسیر راه فکری هایدگر قرار داد. محوریت مسیله شرق وغرب اما تعارضی با مسیله وجود ندارد که خود او آن را به‌عنوان ام‌المسایل فلسفه‌اش معرفی می‌کند، چرا‌که با خود پرسش وجود هایدگر نیز عجین است. به همین دلیل با این مسیله حتی می‌توان خود پرسش وجود او را مورد پرسش قرار داد.