مطابقت با مطلق ثبوت به مثابه ملاک شناخت در اندیشه فلسفی علامه‌طباطبایی

ملاکِ درستِ شناخت صحیح، «مطابقت شناخت با واقع» است و در رابطه با «واقع» عنوان «نفس‌الامر» مطرح می‌شود. یکی ابتکارات بنیادین فلسفی علامه‌طباطبایی که هم به حوزه هستیشناسی و هم به حوزه شناخت‌شناسی مرتبط است، نظریهای بدیع در مورد نفسالامر است. ایشان در تفسیری جامع و با نشاندادن تاثیر مبنای فلسفی اصالت وجود در مساله نفسالامر از جهت هستی‌شناختی و با لحاظ مشکلات مطابقت شناخت با نفسالامر از جهت شناخت‌شناسی، نفسالامر را به ظرف مطلق ثبوت و تحقق یا ثبوت مطلق یا ثبوت عام تفسیر نموده است. بر اساس این تفسیر، ثبوت نفس‌الامری عبارت است از ثبوت عامّی که هم شامل موجود حقیقی میشود و هم شامل اموری که با اعتبار و توسعه اضطراری و ریشهدار عقل موجودیت و ثبوت پیدا میکنند و به تعبیر دیگر،‌ ثبوت نفسالامری، ثبوتی اعمّ از ثبوت حقیقی و ثبوت اضطراری است. این تفسیر، رویکردی نوین در ملاک درست شناخت صحیح، یعنی مطابقت شناخت با نفس‌الامر ایجاد میکند؛ زیرا بر اساس این تفسیر، میزان در سنجش شناخت صحیح، مطابقت با ظرف مطلق ثبوت خواهد بود