دشواری‌های بنیان‌گذاشتن معیار صدق در فلسفه کانت؛ صورت‌بندیِ نظریه صدق در فلسفه کانت بر پایه «استنتاج استعلایی»

در این پژوهش می‌کوشیم این پرسش را پاسخ گوییم که معنای صدق در فلسفه‌ کانت چیست و آیا می‌توان در این فلسفه، معیاری برای نظریه‌ صدق تعیین کرد یا نه. در گام نخست، با نظر به «تحلیل استعلایی [آناکاویک ترافرازنده]» و به‌ویژه با تمرکز بر «استنتاج استعلایی [/تنقیح مناط]» در سنجش خرد ناب، الگوی شناختیِ کانت را صورت‌بندی می‌کنیم. برای صورت‌بندی دقیق این الگو، از تفسیر رابرت پاول ولف بهره می‌گیریم. سپس، با نظر به مسائل جاری در معنی‌شناسیِ مدرن، می‌کوشیم سامان ارجاع در این نظریه‌ صدق را بررسی کنیم و در این راستا از تفسیر معناشناختی رابرت هانا، کانت‌شناس معاصر بهره می‌گیریم. سرآخِر دلیل می‌آوریم که نظریه‌ صدق در فلسفه‌ کانت، مبتنی بر گونه‌ ویژه‌ای از اصل «انسجام‌» است که آن را «نظریه‌ انسجام‌گرویِ کانتی» نام می‌گذاریم. بدین‌ترتیب، اگرچه قول مشهور بر آن است که کانت در سنجش، صدق را «همخوانی [/مطابقت]» دانسته است، نشان خواهیم داد که نظریه‌ همخوانی صدق متضمن «واقعیت‌گروی استعلایی» است، درحالی‌که نزد کانت واقعیت فی‌نفسه را نمی‌توانیم بشناسیم و تنها سامان واقعی مکانمند و زمانمند جهان تجربی را می‌شناسیم و همین سامانمندی است که ضرورت را در جهان تجربی تبیین می‌کند و مقوّم آن است؛ بنابراین ممکن نیست نظریه‌ صدق در فلسفه‌ کانت همخوانی یا مطابقت در معنای معمول آن باشد، بلکه نوع ویژه‌ای از «انسجام‌گروی» است. در این متن هر جا که از سنجش نقل‌قول کرده‌ایم، ترجمه‌ فارسیِ میرشمس‌الدین ادیب‌سلطانی با عنوان «سنجش خرد ناب» را عیناً در متن گذاشته‌ایم. 

troubles with establishing a criterion of truth in kant’s philosophy; formation of truth theory in kant’s philosophy based on transcendental deduction

in this paper, we attempt to answer this fundamental question that whether is any criterion of truth in kant’s transcendental philosophy or not? through analysis of “transcendental deduction”, and referring to dieter henrich’s interpretation of the background of that term, and robert paul wolff’s formation of that, we try to illustrate the significance of this part of the first critique for establishing a well-formed and compatible theory of truth in kant’s philosophy. we claim since kant believes that knowledge contains judgment and predication, in a word, a process of &synthesis&, his theory of truth is a kind of “coherence theory of truth”, although kant himself, in a famous passage of critique, says the definition of truth is correspondence and also we concede that his coherence theory is a peculiar one. eventually, in favor of robert hanna’s reading of kant’s theory of meaning, we conclude that this theory involves a kind of scepticism, which we call “epistemological scepticism”.