تدقیق در «می‌اندیشم هستم» (cogito sum)؛ راهی به جانب مبانی پرسش از وجود نزد مارتین هیدگر

هنگامی‌که از cogito sum سخن می‌گوییم مرادمان چیست؟ اشاره‌ این الفاظ در به‌کار بردنشان به چه چیزی است؟ نخستین بار به چه صورتی به دیده آمده‌اند؟ چه طور پیشرفت کرده‌اند؟ و هم‌زمان پیشرفت چه مفاهیمی هستند؟ مقاله‌ حاضر بر آن است تا کوگیتو سوم را در ابعادی صوری و مفهومی موردبررسی قرار دهد. لذا از ساختار صوری و مفهومی کوگیتو سوم و چرایی و چگونگی آن‌ها می‌پرسد تا بر مدار آن بتوان به‌سوی وجه پرسش‌برانگیز پرسش کوگیتو سوم یعنی «وجود» حرکت کرد. ازاین‌رو این مقاله گامی است در راستای فراهم آوردن امکان گفت‌وگو با این مفهوم فلسفی یعنی امکان پاسخ به آن بر مدار وجه ضروری پرسشگری فلسفی. مراد یافتن مجموعه‌ای از مشارکت‌هایی در این مفهوم فلسفی است، از خلال متونی که بر وجه پرسش‌گری کوگیتو سوم دلالت دارند. بر اساس فرادهش، مطلوب مورد نظر نزد مارتین هیدگر جمع آمده است. از این‌رو امعان نظر در بخشی از مواجهه‌ هیدگر با این پرسش، پیمودن این گام را ممکن می‌سازد.

scrutinizing “cogito sum”; a way to the basics of being’s question by martin heidegger

what do we mean when we talk about cogito sum? what do these words refer to in their use? how did they appear for the first time? how have they progressed and at the same time the progress of which concepts they are? this paper aims to research cogito sum’s form and concept. therefore, it asks about the formal and conceptual structure of cogito sum in order to move towards the questionable aspect of the cogito sum question, ie “being”. hence this paper is a step towards providing the possibility of dialogue with this philosophical concept, that is, the possibility of answering it on the way of necessity aspect of philosophical questioning. the aim is to find a set of contributions to this philosophical concept, through the texts that significate the questioning aspect of cogito sum. based on tradition, the subject is gathered by martin heidegger. thus, it makes this step possible with respect to a part of heidegger’s encounter with this question.