مقایسه آراء فروید و هایدگر در باب هنر همراه با تاکید بر نگاهی انتقادی به تفسیر روانکاوانه از هنر از منظر تفکر هایدگر

رویکرد فروید نسبت به درک هنر به عواملی محدود است؛ وی بر جنبه‌های عصبی تجربة هنری بیش از حد تاکید می‌کرد، تحلیل او از هنرمندان تا حد زیادی به نیاز او برای معرفی و توسعة نظریة روانکاوی که در آن زمان با آن کار می‌کرد، وابسته است. او اعتراف کرد که نتوانسته است با جنبه‌های رسمی و فنی هنر مقابله کند، و روانکاوی هنوز نتوانسته به &راز& درونی و &توانایی اسرارآمیز& هنرمند و خلق یک اثر هنری پی ببرد. او منشا خلق اثر هنری را در ناخودآگاه فردی هنرمند جستجو می‌کرد. نظر فروید در باب هنر را می توان ادامة دیدگاه زیباشناسانه (استتیک) مدرن به هنر و در عین حال بیانگر بحرانی شدن آن دانست. در مقابل با رویکرد متفاوتی نسبت به هنر و سرآغاز اثر هنری روبه‌رو هستیم. در این رویکرد هایدگر سرآغاز اثر هنری را جدای از هنرمند و زندگی شخصی او می‌داند و می‌کوشد هنر را با حقیقت پیوند زند. او بر این اساس تفسیر جدیدی از هنر بدست می‌دهد. در این تحقیق نگارنده بر آنست تا دریابد تفسیر روانکاوانه از هنر واجد چه مولفه‌ها، پیش فرض‌ها و مبانی است؟ با توجه به تفکر هایدگر تفسیر روانکاوانه از هنر واجد چه نقاط ضعف یا قوتی است؟ نسبت هنر با حقیقت در تفسیر روانکاوانه و نیز تفسیر هایدگر از هنر چگونه است؟

Comparison of Freud and Heidegger’s Views on Art with an Emphasis on a Critical Look at the Psychoanalytic Interpretation of Heidegger’s Art

Freud’s approach toward understanding art is limited to some factors. He overemphasizes the neural aspects of artistic experience. His analysis of artists, to a great extent, depends on his need to expand and indicate the psychoanalytic theory he was working on. He confessed that he failed to confront art’s official and technical aspects, and psychoanalysis has not yet been able to realize the artist’s intrinsic &secret& and &mysterious ability& in creating a work of art. Freud investigated the artist’s individual unconscious for the origin of creating a work of art. Freud’s view of art can be seen as a continuation of the modern aesthetic view of art and at the same time expresses its criticality. We are faced with a different approach to art and the beginning of a work of art. In this approach, Heidegger sees the beginning of the work of art as separate from the artist and his personal life and tries to connect art with the truth. On this basis, he gives a new interpretation of art. This study explored the foundations, components, and assumptions of psychoanalytic interpretation of art. According to Heidegger, one of the places where truth is realized is in art. Moreover, based on Heideggerian thought on art and poetic thought, this study examined the strengths and weaknesses of psychoanalytic interpretation of art and attempted to explore the relationship between art and truth in psychoanalytic interpretation and Heidegger’s interpretation of art.