تحلیل تفسیرکریپکی از «عدم‌تعین معنا» در فلسفۀ دوم ویتگنشتاین با تکیه بر گرامرِ مفهوم «شکاکیت»

تفسیر کریپکی از پژوهش‌های ویتگنشتاین، در دو بخشِ: «پاردوکس‌شکاکانه» و «راه‌حل زبان‌خصوصی» می‌گوید؛ محور پژوهش‏ها را، یک «تناقضِ شکاکانۀ‌ معناشناختی» گره‌خورده با «پیروی از قواعد» می‌سازد و باید سایر مسائل مهم‌اش را هم در همین راستا تفسیر کرد. مسئلۀ این پژوهش، تحلیل ناواقع‌گرایانه‌ بودنِ تفسیرِ کریپکی از «معنا» از رهگذر تفسیر گرامر واژۀ «شکاکیت» است. کریپکی نشان می‌دهد «معنا» ناشی از نسبتی خاص است بین «زبان» و «واقعیت»،که طبق شرایط خاصی درون «صورت زندگی» هستند و نتیجه‌ این که «معنا» در جریان زندگیِ عملی ما، ابعاد متنوع دارد و می‌تواند فقط در یکی از کاربردهایش به معنای متعین به‌کار ‌رود.

The Analysis of Kripke’s Unrealistic Interpretation of Meaning through Grammar Interpretation of the Word “Skepticism” In Later Wittgenstein

Kripke’s interpretation of Wittgenstein’s investigations separates into two parts: “Skeptical paradox” and “Private language argument”. The investigations focus on a Semantic Skepticism Paradox tied with Rulefollowing, and its other important problems should be interpreted in the same way. The subject of this research is the analysis of Kripke’s unrealistic interpretation of meaning through grammar interpretation of the word “skepticism”. Kripke shows that an unrealistic view of meaning is in the ordinary of language games and related to its creative nature within an unlimited variety, and meaning arises from a special relationship between language and realism that exists inside the form of life under specific conditions. And this gives different dimensions to the grammar of meaning base on its place and nature inside. As a result of this analysis, the meaning has many different dimensions in the course of our active life and can only in one of its uses be used as a realistic view of meaning and we cannot generalize the grammar of this specific use to the other grammars and uses.