خوانش هگل از تراژدی «آنتیگونه»

تراژدی آنتیگونه در نظر هگل نه‌تنها آشکار کننده روح قومی یونان، بلکه برترین اثر هنری تمامی ادوار بود. نقش حیاتی که هگل برای این اثر ادبی در پدیدارشناسی روح قائل بود آشکار کردن «منطق تاریخ» بود. مقاله پیش رو در پی پاسخ به این پرسش است که هگل چه خوانشی از تراژدی آنتیگونه ارائه می دهد و چگونه «منطق تاریخ» را در این اثر درمی یابد؟ هگل جامعه یونان باستان را الگوی «وحدت زندگانی» می دانست با‌وجوداین معتقد بود در مقطعی از تاریخ این وحدت و وضعیت شادمانه حیات اخلاقیاتی (sittlichkeit) یونان از هم می‌پاشد. از آنجا که او آثار ادبی و در کل هنر را دارای دلالت فرهنگی تاریخی و نخستین واسطه‌ای می‌داند که روح در ظرف آن به خودآگاهی می‌رسد، در بخش «روح حقیقی، حیات اخلاقیاتی» از کتاب پدیدارشناسی روح فرو پاشی وضعیت شادمانه حیات اخلاقیاتی یونان را با خوانش «تراژدی آنتیگونه» توضیح می دهد. آنچه هگل در تراژدی آنتیگونه دریافت، سلسله‌ای از تعارضات دردناک بود که حاصل تقابل قوای اخلاقیاتی جامعه بود؛ قوایی که پیش از این در وحدتی نیندیشیده بودند اما اکنون که تقابل آنها آشکار شده، حیات اخلاقیاتی جامعه فرو می پاشد و روح به مرحله ای عقلانی‌تر و آزادتر گذار می کند؛ این مراحل همانا منطق جریان غایت‌مند تاریخ به سوی تحقق آزادی است.

Hegel’s Reading of the Tragedy “Antigone”

Hegel believed the Antigone tragedy not only revealed the national spirit of ancient Greece but was indeed the greatest artwork of all time. displaying the “Logic of History”, was the critical role Antigone tragedy played in the phenomenology of spirit from the standpoint of Hegel. This article will attempt to answer how Hegel reads Antigone’s tragedy and how he observes the “Logic of History” in it. Ancient Greek society, In Hegel’s point of view, has constantly been the symbol of “unity of life”. however, Hegel believes that at certain times in history, this unity of ethical life and its state of joy in Greece has been destroyed. Since Hegel believes literary works have historicalcultural implications and considers art and literature as the first medium by which the spirit becomes selfconscious, in the section “True Spirit, ethical Life” from the book Phenomenology of Spirit, he describes the fall of the ethical life of Greek society by reading of the Antigone tragedy. What Hegel understood from the Antigone tragedy was a series of painful conflicts that ensued as a consequence of a contradiction between ethical powers within Greek society. powers that had heretofore been in unreflected unity, but now that their contradictions revealed, the ethical life of society collapsed and the spirit moved to a more rational and liberated stage. These stages are in fact very much the irreversible final course of history toward achieving freedom.