ایده تنوع مدرنیته‌ها در برابر الگوی مدرنیته تک‌صدا

هدف این مقاله، طرح و توسعه این مطلب است که مدرنیته وجود ندارد، بلکه مدرنیته‌ها وجود دارند و چون چنین است صورت بندی نظریه جدیدی در مورد مدرنیته، فراتر از چهارچوب‌های نظری مدافع اصلی پروژه مدرنیته یعنی یورگن هابرماس ضرورت دارد. چنین رویکردی که ذیل عنوان «تنوع مدرنیته‌ها» پیش می رود، ضمن توجه جدی به ادبیات انتقادی غیر غربی در مورد پروژه ناتمام مدرنیته‌هابرماس ،تلاش می کند تا چهار ویژگی اصلی تنوع مدرنیته‌ها که خود حاصل تنوع فرهنگ‌ها است را به کمک ادبیات انتقادی غیر غربی مورد بحث قرار دهد. نخست این که، تنوع مدرنیته‌ها به مثابه آلترناتیوی در مقابل مدرنیته منفرد، نظرگاه های همه‌شمول تاریخ را عمدتاً با ارجاع به تنوع تاریخ ها به چالش می کشد. دوم این که، تنوع و تعدد کارگزاران یا فاعلان مدرن سازی به مثابه امری در توسعه مدرنیته‌های مختلف مورد توجه جدی قرار می گیرد. سوم این که، مدرنیته می تواند با دیدگاه ها و بصیرت های متفاوتی ظهور کند، تفاوت هایی که خود نتیجۀ تفاوت های فرهنگی و تفاوت در عاملان و کارگزاران تغییر است. چهارم این که، دیدگاه «تنوع مدرنیته‌ها»، بی هیچ تردیدی پیوند بین مدرنیته و تمدن را مورد توجه قرار می دهد و یک عامل مهم در تعریف و تشخیص عاملان مدرنیزاسیون را میراث تمدنی ای می داند که پروژه ها بر مبنای آن ساخته شوند و سامان می گیرند، و چون چنین است مطالعه تنوع مدرنیته‌ها، همزمان یک مطالعه تمدنی نیز هست.

Multiple Modernities as a Substitute for Singular Modernity

This paper argues against a singular and definitive notion of modernity and calls for a new formulation of this elusive concept that moves beyond the framework established by its strongest proponent: Jurgen Habermas. In addition to serious consideration and analysis of nonWestern critiques of Habermas’ unfinished project of modernity, the approach advocated here seeks to examine four central components of what I shall refer to as “multiple modernities”—components which are themselves the product of cultural diversity. 1) By reference to the multiplicity of cultures and histories, the notion of multiple modernities challenges the concept of universal history. 2) This concept takes into account the multifaceted roles of the various agents involved—in the development of multiple modernities. And because this is so 3) the underlying values of these cultures allow modernity to take on various forms. 4) The concept of “Multiple Modernities” definitively acknowledges the link between modernity and civilization—a link which I argue is a defining feature of the project of any modernity.