کارکردهای من استعلایی کانت

من استعلایی کانت سوژۀ نهایی مطلقی است که بنیاد منطقی معرفت و تجربه را تشکیل می‏‏‏دهد. من استعلایی امری کاملاً سوبژکتیو است که در مقام ضروری‏‏‏ترین و بنیادی‏‏‏ترین رکن معرفت‏‏‏شناسی کانت هر گونه حکم، شهود و تصور، تالیف، مقوله و در یک کلام هر‌گونه معرفت و تجربه را به نحو پیشین همراهی می‏‏‏کند. یکی از مسائل بسیار اساسی و مهم دربارۀ من استعلایی، کارکردهای آن در معرفت‏‏‏شناسی کانت است. این مقاله چهار مورد از کارکردهای من استعلایی کانت را با استناد به دیدگاه‏‏‏های کانت در نقد عقل محض استخراج کرده است که عبارتند از: 1 من استعلایی به شناخت‏‏‏های ما کلیت می‏‏‏بخشد. 2 من استعلایی به شناخت‏‏‏های ما ضرورت می‏‏‏بخشد. 3 من استعلایی به شناخت‏‏‏های ما امکان می‏‏‏بخشد. 4 من استعلایی به واسطۀ فرایند و کنش ترکیب به شناخت‏‏‏های ما وحدت می‏‏‏بخشد. در پایان به این نکته دست یافتیم که کارکرد وحدت‏‏‏بخشی به خاطر بنیادین و اساسی بودن فرایند ترکیب در معرفت‏‏‏شناسی کانت، اساسی‏‏‏ترین کارکرد من استعلایی است.

The Functions of Transcendental Ego in Kant’s Epistemology

Kant’s transcendental ego is the absolute and final subject which constitutes the logical foundation of knowledge and experience. It is completely subjective, and as the most necessary and fundamental element in Kant’s epistemology is involved in any judgment, intuition, imagination, synthesis, and category and, in a word, in any kind of knowledge and experience which occurs in a priori way. One of the most important and fundamental problems arising about transcendental ego is that of its functions. In this article, we have extracted four functions of transcendental ego according to Kant’s own viewpoints in CPR which as follows: 1 transcendental ego provides our knowledge with universality. 2 It provides necessity for our knowledge. 3 It makes possible our knowledge. 4It unifies our knowledge through the process and act of synthesis. Finally, we came to the conclusion that the function of unification is the most important and fundamental function due to fundamentality and importance of the process of synthesis in Kant’s epistemology.