آزادی اگزیستانسیال و آزادی استعلایی در اندیشۀ هایدگر
|
|
|
|
|
|
|
|
نویسنده
|
آزادانی زکیه ,بهشتی محمدرضا
|
|
منبع
|
حكمت و فلسفه - 1397 - دوره : 14 - شماره : 53 - صفحه:7 -24
|
|
چکیده
|
این مقاله میکوشد ایدۀ آزادی در اندیشۀ هایدگر را در سه مقطع فکری او و بر اساس سه مفهوم انسان، جهان و هستی مورد بررسی قرار دهد. اگر مسئلۀ آزادی در هستی و زمان، حول محور دازاین جریان دارد و به بازگشت دازاین به ذات خودش بهمثابه امکان محض برای کسب آزادیاش میپردازد، نوشتههای بین سالهای 1928 تا 1931، مفهوم آزادی استعلایی را در نسبت با مفهوم جهان مطرح میکنند. در اینجا آزادی بهمثابه بنیادِ هر بنیانگذاری، هرگونه مواجهه و نسبتبرقرارکردن انسان با جهان و بدینسان طرحافکنی و ساخت آن را ممکن می کند. سرانجام، از سال 1931 به بعد، مفهوم آزادی بیش از هر چیز با مفهوم هستی گره میخورد و بهمثابه شرط امکان آشکارشدن حقیقت یا نامستوری تبیین میشود. اکنون، آزادی مقدم بر هرگونه آزادی ایجابی و سلبی، بر مجالیافتگی برای نامستورسازی موجود دلالت میکند و انسان آزاد بهمثابۀ محل و مجال ظهور هستی معرّفی میشود.
|
|
کلیدواژه
|
آزادی اگزیستانسیال، آزادی استعلایی، دازاین، جهان، هستی، نامستوری
|
|
آدرس
|
دانشگاه تهران, ایران, دانشگاه تهران, ایران
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|