روش نقدی ویتگنشتاین متاخر

ویتگنشتاین در دورۀ متاخر فلسفۀ خود همچون دورۀ متقدم بر نقدی بودن روش و فعالیتِ فلسفی تاکید می‌کند، اگر چه آن را در دورۀ متاخر بسط می‌دهد. او در فقراتی از کتابِ پژوهش‌های فلسفی از این روش با عنوانِ درمانگرایانه بودن نیز یاد می‌کند که در فرآیندِ آن فیلسوف به آن چه موجباتِ مغالطی اندیشیدن و خلطِ مقولاتی را فراهم کرده است، پی می‌برد. تاسیس چنین روشی به واسطۀ نگاهی نوین به زبان فراهم می شود که زبان را جدای فعالیت‌های زبانی نمی‌داند. به عبارت دیگر مفاهیم رابطۀ درونی با فعالیت‌های زبانی و نحوۀ زیست ما دارند و نمی‌توان معنای مفاهیم را منفک از سیاقِ سخن فراچنگ آورد. سخن از کاربرد در زبان، نزدِ ویتگنشتاین در واقع می‌خواهد توجه ما را به این درهم‌تنیدگی زبان و نحوۀ زیست ما جلب کند. از نظرِ ویتگنشتاین مسائل فلسفه از عدم توجه به این بصیرت نسبت به زبان حاصل شده است زیرا که فیلسوفان، زبان را منتزع و جدای از هر فعالیتی در نظر می‌گیرند. با در نظر گرفتن چرخشِ نگاهِ ویتگنشتاین به زبان، مسائلِ فلسفی ناشی از نادیده گرفتن و خلطِ کاربردهای زبان خواهد بود که با نشان دادن آن‌ها مسائل منحل خواهند شد.

Later Wittgenstein’s Critical Method

Wittgenstein in his later Philosophy, as in his early Philosophy, reiterates that philosophical method or activity is a critical activity although he develops it method in his later Philosophy. In some fragments of Philosophical Investigations, he calls this method therapeutic, in which, the philosopher recognizes the cause of fallacy or categorical mistake. Establishing such a method has been possible through a new vision of language, which does not see language as apart from linguistic activities. In other words, concepts have internal relation with our linguistic activities and our lifewithconcepts, and their meanings are not graspable separate from their context. Indeed, by concentration on &use& in language, Wittgenstein wants to show the interrelation of language and our form of life. In Wittgenstein’s view, philosophical problems arise of neglecting this insight about language because philosophers see language separate and abstracted from any activity. By considering Wittgenstein’s revolutionary approach to language, philosophical problems arise from ignoring and confusing the uses of language, which will be dissolved with showing the confusion.