بررسی تلفظ واکه شوا توسط فارسی‌زبانان: کاربرد آواشناسی آکوستیکی برای اهداف آموزشی

تحلیل صوت‌شناختیِ آواهای گفتار با اهداف مختلفی انجام می‌شود، که مقاصد آموزشی یکی از آنها است. در آموزش زبان دوم معمولاً گفته می‌شود که فراگیران، واکه‌های ناآشنای زبان دوم را مشابهِ نزدیک‌ترین واکه به زبان خودشان تلفظ می‌کنند. از آنجا که تلفظ در یادگیری زبان و ایجاد ارتباط موثر است، در این مقاله ویژگی‌های صوت‌شناختیِ تلفظ واکه ناآشنای [?] انگلیسی آمریکایی توسط فراگیران فارسی‌زبان، بررسی شده‌ است. فرضهای تحقیق عبارتند از وجود اختلاف معنادار بین تلفظ واکه [?]در دو گروه گویشور زبان انگلیسی آمریکایی و زبان فارسی و اختلاف معنادار بین تلفظ واکه [e]در دو گروه مذکور. بدین منظور پس از ضبط صدای 17 گویشور زبان فارسی هنگام قرایت متن کوتاه انگلیسی، متغیرهای آکوستیکیِ سازه‌های اول، دوم و سوم دو واکه مورد نظر با معادلِ آن در تلفظ فرد بومیِ انگلیسی آمریکایی (ae) با استفاده از نرمافزار پرات تقطیع و سپس براساس تحلیل آماری با هم مقایسه شده است. نتایج تحقیق نشان داده است که متغیر سازه اول و دوم واکه [?]، در تلفظِ دو گروهِ گویشوران، اختلاف معنادار دارد؛ ولی سازه سومِ این واکه اختلاف معناداری نشان نمی‌دهد. اما در مورد هر سه سازه واکه [e] اختلاف معناداری گزارش شده است. درضمن، در مواردی که اختلاف هریک از متغیرهای مذکور معنادار بوده است، جهت بهبود تلفظ فارسی‌زبانان، توصیه‌هایی آموزشی بر اساس ملاحظات صوت‌شناختی ارایه گردیده است.