تاثیر روابط بینامتنی در خوانش متن

در این جُستار، کوشش خواهد شد تا پس از طرح اجمالیِ مبانی نظری بینامتنیت و معرفی زمینه‌های ایرانی (در ادبیات و تفسیر دینی) و اروپایی (میخاییل باختین، ژولیا کرستوا، ژرار ژنت و اومبرتو اکو)، روابط میان عناصر درون متن با بیرون از متن - خواه بافت و محیط فیزیکی، خواه جهان بیناذهنی جامعه زبانی یا فرهنگ و جهان ذهنی خواننده – و تاثیر آن‌ها در شکل‌گیری معنای کلی متن و در نتیجه، معنایی که فراتر از برآیند معنای تک‌تک عناصر درون متن و ساختار درونی متن است، بررسی شود. در این راستا، نمونه‌هایی از روابط برون‌متنی در متن‌های مختلف ارایه و این روابط دسته‌بندی خواهد شد.